Recensie

Recensie Film

Meanderend als lome jazz

De Koreaan Hong Sang-soo maakte films over film maken. Ditmaal reflecteert hij op een schandaal dat hem zelf trof.

Young-hee (Kim Min-hee) wacht op haar geliefde in ‘On the Beach at Night Alone’.
Young-hee (Kim Min-hee) wacht op haar geliefde in ‘On the Beach at Night Alone’.
    • Dana Linssen

Een filmmaker die films maakt om er films over te maken. Of om erachter te komen waarom hij films maakt. Misschien wel om het leven draaglijker te maken. Het klinkt wat droevig, maar in het inmiddels meer dan twintig films tellende oeuvre van de Zuid-Koreaanse cineast Hong Sang-soo is het grappig, absurd en bizar, en vooral troostrijk. Geen wonder dat ook Europese actrices als Isabelle Huppert graag met hem werken.

Zijn films meanderen als lome jazz, als Franse praat- en wandelfilms. Achter elke straathoek kan zich een parallelle wereld ontvouwen. Hong Sang-soo neemt dat heel letterlijk: zijn films zijn niet alleen vaak variaties op elkaar, ook geeft hij binnen een verhaal alternatieve lezingen van gebeurtenissen, vaak met abrupte camerabewegingen, zooms en pans. In de terminologie van de superheldenfilm: het zijn multiversa, maar dan met herkenbare antihelden, vol verlegenheid en ongemak.

On the Beach at Night Alone is een van zijn meest persoonlijke films. Een reflectie op het schandaal dat in Zuid-Korea ontstond nadat hij een relatie had gekregen met zijn hoofdrolspeelster. Het is niet zijn beste film, wel zijn emotioneel meest complete. Verteld vanuit het perspectief van een actrice die eerst in Hamburg, en later in Gangneung op haar geliefde wacht, is het een wonderbaarlijk rijk gelaagde schildering van dat niemandsland dat liefde heet. Actrice Kim Min-hee kreeg een Zilveren Beer voor beste actrice op het Filmfestival Berlijn.