Recensie

Jennifer Lopez-vehikel is sentimenteel én vol flauwe grappen

Romantische komedie In ‘Second Act’ krijgt Maya een toppositie bij een bedrijf door een gefingeerd cv – want diploma’s heeft ze niet kunnen halen. De film bedoelt het goed, maar zwalkt vervolgens alle kanten op.

Jennifer Lopez als Maya in ‘Second Act’.
Jennifer Lopez als Maya in ‘Second Act’.

In het nieuwe Jennifer Lopez-vehikel Second Act speelt de Amerikaanse zangeres de veertigjarige winkelassistent Maya. Ze blijkt de klanten en medewerkers van de supermarkt waar ze al jaren werkt door en door te kennen – bewijst een door haar geïnitieerde erg populaire ‘klaagbar’. Maar voor leidinggevende functies wordt ze gepasseerd wegens een gebrek aan diploma’s, die heeft ze door omstandigheden nooit kunnen halen.

Second Act bedoelt het goed, de poging om dit relevante onderwerp op luchtige wijze aan te stippen is te bewonderen. Maar het lijkt alsof de makers geen idee hadden wat ze verder wilden, de film zwalkt heen en weer tussen sentimentaliteit en flauwe grappen. Zelfs qua humor konden ze geen keuzes maken, zo zitten er een aantal zeer verplicht aanvoelende momenten met fysieke humor in, zoals Lopez die theatraal over een afsluitingskabeltje struikelt.

Dat er geen strakke keuzes zijn gemaakt, blijkt ook uit de zeer uiteenlopende verhaallijnen. Maya krijgt door een gefingeerd cv een toppositie in verzorgingsproductenbedrijf, waar ze met straatwijsheid de schijn moet ophouden – in Hollywood betekent ‘streetsmart’ bij vrouwen dat je veel van beautyproducten afweet, bleek eerder dit jaar ook in I Feel Pretty. Verder duikt er een belangrijke verhaallijn op over adoptie die vrij oppervlakkig wordt behandeld. Daar komen nog enkele plotwendingen bij die er met haren lijken bijgesleept – inclusief getraumatiseerde grootouders en hun ginkoboom – die Second Act volledig maken tot een suikerzoet samenraapsel.

    • Sabeth Snijders