Recensie

Deze Spider-Man is idioot grappig

Animatie De geanimeerde Spider-Man heet Miles Morales, een gekleurde tiener die kampt met Spider-achtigen uit vele dimensies.

Spider-varianten uit verschillende universums: Peni Parker, Spider-Gwen, Spider-Ham, Miles Morales, Peter Parker en Spider-Man Noir.
Spider-varianten uit verschillende universums: Peni Parker, Spider-Gwen, Spider-Ham, Miles Morales, Peter Parker en Spider-Man Noir.

Een geanimeerde versie van de onlangs overleden stripauteur Stan Lee, co-schepper van Spider-Man, komt even langs in het aan hem opgedragen Spider-Man: Into the Spider-Verse. Hij vond dat iedereen een superheld kon zijn. Dat idee is hier toegespitst op de gekleurde tiener Miles Morales. Hij wordt op een dag gebeten door een radioactieve spin en ontdekt dan niet alleen dat hij superkrachten heeft, maar ook dat er meerdere Spider-Mans zijn in andere dimensies. Ze komen allemaal in New York terecht als een schurk een gat veroorzaakt in het ruimtetijd-continuüm. Dit idiote gegeven wordt met veel relativerende humor gebracht, culminerend in een grap over straatartiest Banksy.

Spider-Man: Into the Spider-Verse neemt zichzelf niet heel serieus en dat werkt verfrissend. Het levert een van de beste, want leukste, Spider-Manfilms in jaren op. Wat te denken van een depressieve Spider-Man met buikje, een Spider-biggetje (Spider-Ham), een zwart-wit getekende Spider-Man Noir, een in anime stijl getekende Peni Parker en de stoere Spider-Gwen?

Het inventief geanimeerde Into the Spider-Verse, van de makers achter het eveneens erg geestige The Lego Movie, gebruikt ook echt het stripidioom, met af en toe tekstballonnetjes en meerdere panelen in één shot. En net als in echte superheldenfilms duurt het slotgevecht véél te lang. Of dat grappig bedoeld is, blijft echter twijfelachtig.

    • André Waardenburg