Carey Mulligan, Ed Oxenbould en Jake Gyllenhaal als moeder Jeanette, zoon Joe en vader Jerry in ‘Wildlife’.

Carey Mulligan: ‘Ik zoek rollen die me doodsbang maken’

Carey Mulligan De actrice speelt in ‘Wildlife’ een rol die haar bang maakt. Zo heeft de gevierde, kieskeurige actrice dat het liefst.

De moeilijkste aspecten van haar rol Jeanette Brinson, een ontgoochelde moeder in Montana, 1960? „Dat waren de dronken aspecten”, zegt de Britse actrice Carey Mulligan in haar diepe alt. „Hoeveel research je ook doet, dronkenschap spelen blijft lastig. Ik ben dol op vechten en krijsen en met servies gooien. Maar als het gênant wordt, je alle remmingen en controle verliest, voel ik me een idioot.”

Lees ook een interview met Paul Dano en Zoe Kazan, het duo dat ‘Wildlife’ schreef

In Wildlife, het regiedebuut van acteur Paul Dano, wordt het bijzonder gênant als Carey Mulligan met haar 14-jarige zoon Joe dineert bij een sluwe oudere man. Voor die scène alleen al verdient de 33-jarige Britse actrice een tweede Oscarnominatie, na haar doorbraakfilm An Education in 2009.

Carey Mulligan speelt in Wildlife een gewezen schoonheidskoningin, teleurgesteld in haar armoedige zwerfbestaan met Jerry Brinson (Jake Gyllenhaal), die door zijn trots telkens wordt ontslagen. Opnieuw werkloos, bezwijkt Jerry voor de heroïek van brandweerman in het bos: riskant werk voor zwervers en misfits. Na zijn vertrek verliest Jeanette zich in een potsierlijke amoureuze dagdroom, verbijsterd gadegeslagen door haar zoon Joe.

Sinds haar rol als tiener die wordt ingepalmd door een oudere playboy in An Education groeide Carey Mulligan uit tot een veelgevraagd, zeer kieskeurig actrice die met grote namen werkt: Nicolas Winding Refn (Drive), Steve McQueen (Shame), Baz Luhrmann (The Great Gatsby), de gebroeders Coen (Inside Llewyn Davis). Dat werpt zijn vruchten af: volgens een recent onderzoek scoren films waarin zij speelt, gemiddeld het hoogst bij de filmkritiek – Adam Driver en Leonardo DiCaprio volgen op afstand. Niemand bespeelt het spectrum van melancholie, desillusie en wrok zo indrukwekkend als Carey Mulligan.

Ze kiest niet op regisseur, maar op rol. „Ik wil mezelf steeds verbeteren met rollen die me dwingen tot dingen die me bang maken.” Het moeilijkste wat ze tot dusver deed? Dat was dit jaar de solovoorstelling Girls & Boys, zegt Mulligan, die vaak op de bühne staat. „Zoveel woorden om uit je hoofd te leren! En dan sta je in je eentje op dat podium, zonder op een ander te leunen om de scepsis van het publiek te overwinnen. Ik was doodsbang.”

Tevreden over zichzelf is Carey Mulligan eigenlijk nooit. „Ik zie mijn eigen films meestal maar één keer, ik vind dat heel erg pijnlijk. Vanochtend zag ik Wildlife en soms dacht ik: hé, dat is best echt. Maar er zijn ook momenten van ‘mwa’. Dat ik mezelf erop betrap me bewust te zijn van de camera.”

Dergelijke zelfkritiek hoor je zelden bij filmpromotie, want daarvoor zitten we in mei toch op het dakterras van het Marriott Hotel in Cannes. Carey Mulligan staat bekend als ster tegen wil en dank, haar geconstipeerde blik op de rode loper is fameus. Op het Marriott klapt de oester dicht als een journaliste nogal bot blijft doorpeuteren over haar privéleven. Kan Mulligan zich als dochter van een rondreizend hotelmanager verplaatsen in het nomadisch bestaan van de Brinsons in Wildlife? Stopte ze in de rol van Jeanette Brinson veel van haar eigen moederschap? (Mulligan is moeder van een tweejarige dochter en een babyzoontje van Marcus Mumford, voorman van de band Mumford & Sons. )

„Niemand vraagt een acteur naar zijn vaderschap”, antwoordt Mulligan stekelig. „Ik praat liever over de film, als u dat niet erg vindt.” Nerveus gestamel over en weer volgt, we trekken het gesprek weer vlot met een inkoppertje. Wat ze zo interessant vond aan Jeanette Brinson? „In films falen vrouwen vrijwel nooit zoals zij. Ik heb eerder scènes opgenomen waarin ik decorum verlies. Mijn ervaring is dat die uiteindelijk worden weggeknipt of glad worden gestreken. De kijker ziet dat niet graag bij een vrouw.

Lees hier de recensie van ‘Wildlife’

„Iemand vertelde mij na Wildlife dat Jeanette een agressief en egoïstisch personage is. Ik was zo beledigd! Ja, Jeanette is boos en teleurgesteld in het leven, en met reden. En ja, ze maakt zelfzuchtige keuzes, ze is ontrouw. Mannen doen dat in films continu en blijven dan een leuke antiheld. Vrouwen zijn dan direct gedefinieerd als sloerie of wrak. Jeanette laat zich niet zo gemakkelijk veroordelen. Ze faalt jammerlijk, maar ze blijft een goede moeder.”

Als 33-jarige kan Mulligan zich best verplaatsen in Jeanettes paniek. „Ze is 34 jaar en beseft dat ze nooit meer 21 wordt, toen alles nog mogelijk leek. Zelf heb ik ook van die whiplash-momenten. Ik leerde [regisseur van Wildlife] Paul Dano en [scriptschrijver] Zoe Kazan tien jaar geleden kennen. Vanochtend stuurde een vriend me een foto van toen. Het was alsof ik gisteren op die party was, in die ongemakkelijke jurken die we haatten. En nu zijn we hier in Cannes. Getrouwd, kinderen. Zo’n schokje voel ik vaker, anders dan Jeanette zonder paniek. Maar dat je die verdwenen tijd terug wilt klauwen.”

    • Coen van Zwol