Recensie

Recensie Muziek

Keelklanken en heksenregister bij zangeres Kovacs in Paradiso

Pop In de muziek van Kovacs zitten verwijzingen naar de jaren veertig-sfeer van Kurt Weill en Lotte Lenya. Die stijl was live niet doorgevoerd: Kovacs is een eigentijdse zangeres in een mooi roze broekpak, met muzikanten in het zwart.

Zangeres Kovacs (Sharon Kovacs) tijdens North Sea Jazz in Ahoy Rotterdam.
Zangeres Kovacs (Sharon Kovacs) tijdens North Sea Jazz in Ahoy Rotterdam. Foto Paul Bergen / ANP
    • Hester Carvalho

De Nederlandse zangeres Kovacs heeft een indrukwekkend luide en lage stem, die ze bovendien op een bijzondere manier gebruikt. Sharon Kovacs, 28, galmt niet zomaar, ze legt er een extra randje keelgeluid overheen of lijkt een afgeknepen trompet te imiteren. Zo klinkt haar stem soms eng, soms geaffecteerd, soms wijds. Kovacs zou kunnen zingen als een Shirley Bassey, maar ze kiest de afwijkende zijpaden.

Dat levert haar veel waardering op, bleek zondagavond bij haar concert. In het uitverkochte Paradiso, waar ze voor het eerst optrad, riep het publiek liefdesbetuigingen en werd ieder nummer enthousiast ontvangen. Van Kovacs verscheen onlangs het tweede album, Cheap Smell, de opvolger van haar succesdebuut Shades Of Black (2015). Cheap Smell is soms topzwaar door aanzwellende violen en synthesizers, die Kovacs’ zang te nadrukkelijk onderstrepen.

Live is begeleiding soberder, ook al staan er vijf muzikanten en twee achtergrondzangeressen op het podium. De begeleiding van nummers als ‘Freakshow’, ‘Adickted’ en ‘I Better Run’ was afgewogen, met steeds een ander instrument in de hoofdrol: de expressieve drums, de nostalgische trompet of de doowop-achtige koorzang.

Lees ook dit interview met Kovacs ui 2015: Een doorleefde stem dankzij whisky en joints

Kovacs, met kaalgeschoren hoofd, banjerde op haar Dr. Martens-laarzen langs het publiek, of zat ineengedoken te zingen. In haar muziek zitten verwijzingen naar de jaren veertig-sfeer van Kurt Weill en zangeres Lotte Lenya. Die theatrale stijl was in de presentatie niet doorgevoerd. Kovacs is een eigentijdse zangeres in een mooi roze broekpak, haar muzikanten zijn in het zwart gekleed.

Het ruim anderhalf uur durende optreden had niet veel ontwikkeling, bijna alle nummers hebben hetzelfde gedragen tempo. De attractie van Kovacs schuilt in de bravoure waarmee ze haar keelklanken en heksenregister laat galmen. Daaruit spreekt groot zelfvertrouwen; Kovacs hoeft niet te behagen.