Zelfs Messi zou niet direct winnen met soccersquash

NK soccersquash Soccersquash vult de lege squashbanen op. Voor de zevende keer was er een NK, maar de massa moet de sport nog ontdekken.

Het NK soccersquash in Beverwijk. Voor het eerst deden er ook vrouwen aan het toernooi mee.
Het NK soccersquash in Beverwijk. Voor het eerst deden er ook vrouwen aan het toernooi mee. Foto’s Olaf Kraak

De gevoelstemperatuur ligt rond de min zeven graden en er is sneeuw op komst. Maar de deelnemers aan het zevende Nederlands kampioenschap soccersquash merken hier hoogstens tijdens hun reis naar het sportcentrum iets van. Met de winterstop op komst zullen de squashbanen de komende weken weer vaker gevuld zijn met voetballers. „Als het straks gaat sneeuwen, is er geen baan meer te krijgen in de regio”, vertelt Cees Noordermeer.

Samen met Arno Kensen richtte hij in 2012 de SoccerSquash Bond Nederland op. Daarmee kreeg de sport – een combinatie van squash en voetbal – een officieel tintje, en sindsdien worden toernooien georganiseerd.

Rick Luttikhuizen is organisator en manager van het Beverwijkse sportcentrum waar het toernooi dit jaar wordt gespeeld. Hij dirigeert alle 27 mannen en – voor het eerst – acht vrouwen op tijd naar de baan. „De toernooien lopen hier nu prima, maar het heeft wel jaren gekost”, vertelt hij tussendoor.

Hier in Beverwijk is het allemaal begonnen. Dankzij Luttikhuizen, die het spel negen jaar geleden al met een groepje beoefende. Maar bedenker van de sport is hij niet, geeft hij toe. „We hebben het wel vormgegeven.” Nadat hij Noordermeer en Kensen had uitgenodigd om een balletje mee te trappen, werden de spelregels opgesteld. „We zeiden tegen elkaar: hier moeten we wat mee gaan doen, het is zo leuk”, zegt Kensen.

Ze ontdekten dat een CIOS-docent uit Groningen dezelfde spelregels in de jaren tachtig al had uitgetikt. Noordermeer noemt dit het „oerdocument” van de sport. „Niemand van ons kan de sport claimen, omdat hij de eerste was die dat gepubliceerd heeft.” Het spel wordt gespeeld op een normale squashbaan, met bijna dezelfde spelregels als bij squash.

Speciale bal vanwege lawaai

In de jaren tachtig kwam soccersquash niet van de grond. „In die periode was squash een hype en was er geen behoefte aan een nieuw idee”, vertelt Kensen. De afgelopen jaren nam het aantal squashbanen echter snel af. „Nu had je wel de kans om met iets nieuws te komen.” Noordermeer schat dat er inmiddels tussen de dertig en veertig squashcentra zijn waar de sport wordt aangeboden.

Toch duurde het even voor soccersquash werd omarmd, vooral uit angst voor de materialen en vanwege het lawaai. Daarom is – na klachten over lawaai in diverse squashcentra – een speciale bal ontwikkeld van een viltsoort met dezelfde eigenschappen als leer, waardoor hij minder herrie maakt. De spelers zijn gewend aan deze bal. Is de bal iets te hard of te zacht, dan merken ze dat meteen.

Zo ook Niels van Huijssteden, die met een drukmeter controleert of de luchtdruk in de bal wel echt 0,2 bar is. Noordermeer noemt hem de „Messi die geboren wordt in het eerste jaar van een nieuwe sport”. Van Huijssteden was zaterdag voor de zevende keer op rij – hij won alle edities – de beste van Nederland. Geld levert de titel hem niet op. Wel een beker en „eeuwige roem”.

Van Huijssteden speelde het spel acht jaar terug voor het eerst, bij toeval. Hij was aan het fitnessen en werd gevraagd mee te doen. „Van het een kwam het ander.” Sindsdien is hij dé te kloppen tegenstander: hij verloor pas één keer een officiële wedstrijd. Oefening baart kunst, zegt hij. „Je moet wel een beetje vastigheid krijgen en situaties herkennen. Techniek, conditie, het mentale aspect en inzicht. Dat bepaalt bij elkaar of je beter bent dan je tegenstander.”

Heel andere sport dan voetbal

Want wie goed kan voetballen, is er nog niet bij soccersquash. „Je hebt er niets aan als je iemand voorbij kan rennen”, zegt Kensen. Een veel gehoorde uitspraak is dat Messi de eerste keren niet zou winnen van een van de deelnemers bij dit NK. „Voor anderen is dat niet te bevatten, maar het is een heel andere sport.”

Het NK soccersquash in Beverwijk.

Foto Olaf Kraak

En als je goed kunt squashen? „Als voetballer beheers je de techniek beter, maar als squasher is het weer handig dat je meteen weet waar je je moet opstellen. Voetballers zijn in het begin helemaal zoekende. Die rennen maar wat. Maar goed, dat went best snel”, vertelt Kensen.

De frustratie spat er soms vanaf op de banen. Want elke fout die je maakt, wordt afgestraft. „Bij de jeugdopleiding van Ajax spelen ze soccersquash als oefening voor mentale weerbaarheid”, vertelt Noordermeer. Ook eerste elftallen van profclubs spelen het spel soms, maar dan vooral „als leukigheidje”.

Veel voetbalelftallen doen aan soccersquash als alternatieve training in de winter en ook bij scholen slaat het spel aan. Volgend jaar wordt een competitie geïntroduceerd. Toch valt er nog een wereld te winnen. Soccersquash is de afgelopen jaren weliswaar gegroeid, maar niet in het verwachte tempo.

„Maar het waait niet meer over. Het moet alleen een boost krijgen”, denkt Noordermeer. Volgens Kensen moet de massa het nog ontdekken, en daarvoor zijn bekende namen nodig. „We hadden verwacht dat meer fanatieke spelers, zoals profvoetballers, zouden meedoen”, erkent Noordermeer. „Maar het lijkt wel alsof ze bang zijn om van de baan te worden geveegd.”

En daar valt iets voor te zeggen, bewijst Nederlands kampioen Van Huijssteden, die tevergeefs meermalen oud-profvoetballer Rafael van der Vaart heeft gepolst. „Je denkt: het is heel makkelijk. Maar ga er maar eens staan. Ik heb tegen spelers van Telstar en AZ gestaan. Die winnen niet hoor.” Hij noemt als voorbeeld een partij tegen Frank Korpershoek, aanvoerder van Telstar. „Die ging er best hard af.”