Mijn favoriet

Waarom heeft u dit kunstwerk gekocht? Deze week: een schilderij

‘Begin dit jaar wilden mijn vrouw en ik onze tweede auto verkopen. Deze was nog goed maar niet zo veel meer waard. Verkopen via Marktplaats lukte niet, dus zette ik een advertentie op de ruilsite Ruilen.nl. Ik kreeg een reactie van Rosanna Damhuis, de partner van kunstenaar Paul Dijkstra, met de vraag of ik de auto wilde ruilen tegen een koffiezetapparaat en wat sieraden. Maar omdat ik al een koffieautomaat had, stelde zij vervolgens voor om de auto te ruilen voor een mooi kunstwerk van Paul Dijkstra.

„Ik had nog nooit van de kunstenaar gehoord, maar vond in De Stentor wel een krantenbericht dat hij begin dit jaar zijn huis in Deventer was uitgezet wegens huurachterstand. Dus ik dacht: zij kunnen die auto vast goed gebruiken. Ze stuurden me een lijst met beschikbare schilderijen, met prijzen tussen de 600 en 2.500 euro. Eén kunstwerk, een portret van twee kinderen, sprak me onmiddellijk aan. Ik weet nog dat ik me wel bezwaard voelde, omdat dit werk met 2.200 euro één van de duurste schilderijen op de lijst was. En de marktwaarde van mijn Mitsubishi Colt was niet meer dan 700 euro. Ik sputterde nog tegen dat dit misschien geen mooie deal was, maar zij waren dolgelukkig met de ruil.

„Met de trein kwamen Paul en Rosanna vanuit Enschede naar Utrecht. De ruil werd gedaan, en zij gingen terug met de auto. Via Facebook hielden we contact. Zo kon ik volgen hoe zij met de auto, die uit 1998 dateert, onlangs zelfs naar Zuid-Europa zijn gereden. Op Ibiza kon Paul exposeren in een luxe hotel. Daar hebben ze ook een liefdadigheidsactie opgestart voor vluchtelingen op Lesbos. Van de opbrengst van de schilderijen die Paul er verkoopt, doneert hij een kwart aan een lokale hulporganisatie. Voor ons was het geweldig om te horen dat ze nog zo veel leuke en goede dingen konden doen dankzij onze oude auto.

„Het schilderij hangt op een ereplaats in onze woonkamer. De kleuren spreken me erg aan. Maar ik vind het vooral mooi omdat er een jongen en een meisje op staan. Hun contouren doen me denken aan mijn eigen kinderen van twee en vier jaar. Hun gelaatstrekken zijn misschien vaag, en snel op het doek gezet, maar ze hebben wel karakter.”

Heeft u ook een favoriet kunstwerk? Mail naar mijnfavoriet@nrc.nl