Opinie

    • Auke Kok

De gele hesjes bij de Stopera deden het eigenlijk perfect

Dat rondje Stopera, ik vond het perfect. Als de ongeveer honderd demonstranten vorige week zaterdag wilden aangeven hoe Amsterdam erbij ligt, zijn ze daar voorbeeldig in geslaagd. Een oudere vrouw was in haar Cantalux naar het stadhuis gereden en verklaarde haar aanwezigheid met: „Ik denk dat de mensen het zat zijn, wat er allemaal gebeurt.”

Snap je? Of niet? Misschien een wat vage motivering – maar als je op z’n Frans in een geel hesje duidelijk wilde maken dat… ja, dat wat eigenlijk, niemand die het wist, en dat bedoel ik nou juist, het hoefde misschien niet scherp te worden gesteld om geloofwaardig te zijn.

Een man met een snor wilde het volgende: „De dingen die niet goed gaan, gewoon laten zien.” Een ander pakte een megafoon en greep zijn kans om zijn medestanders – wat heet, de wereld – voor eens en altijd duidelijk te maken: „Dit kan niet meer!”

Volkomen tevreden stond hij in de echo van zijn statement. Dit had hij goed gezegd, vond hij, en ergens klopte dat ook wel.

Als zelfs een verhoogde benzineaccijns ontbreekt om je ongenoegen op te richten, waar moet je het dan over hebben? Je zag het in de glimlach van de politieagenten die het Rondje Stopera in goede banen moesten leiden: dit gaat nergens over. „Ik ben het zat”, riep een man. „Ik ben er helemaal klaar mee”, riep een vrouw. Vreedzaam liepen ze langs de Amstel, sommigen droegen bloemen, en het ging over van alles, over migranten, over het failliete Slotervaartziekenhuis, over bejaardenvervoer. Het strijdlied Vijftien miljoen mensen uit 1996 maakte het er ook niet concreter op. Of het moest zijn dat Amsterdam geen Parijs is.

Als zelfs een verhoogde benzineaccijns ontbreekt om je ongenoegen op te richten, waar moet je het dan over hebben?

Wat zei initiatiefnemer Jikkenien Deerenberg uit Amsterdam-Zuid? Ze is tegen de verharding van de maatschappij. De vrijheid van meningsuiting staat onder druk. En nu moeten we ook nog politiek correct zijn. We worden niet meer gehoord. Er wordt veel over onze hoofden heen beslist.

Het was me wat, en nu moest Jikkenien Deerenberg ook nog toegeven: „We hebben het goed.”

Hoe anders was dat zeven jaar geleden, toen de beweging Occupy het Beursplein bezette. We hadden het slecht. De schuldencrisis waarde als een spook door Europa (en door Wall Street). Een groep van eenzelfde omvang als van het Rondje Stopera probeerde vanuit een stel morsige tentjes voor het beursgebouw het kapitalisme omver te werpen. Is mislukt. De banken maken al lang weer winst.

Ook de gele hesjes boekten zaterdag weinig resultaat. Een aantal liep spontaan naar de Dam en daar ging de demonstratie, volgens AT5, als een nachtkaars uit. Net als in december 2011 viel het woord ludiek. Maar anders dan toen leek er geen hoop, geen boodschap, geen idee van een betere wereld. Daarom was de optocht volmaakt. Beter kon de tijdgeest niet worden geïllustreerd. De toestand van Amsterdam 3.0: we hebben het zo goed en toch is er veel ongenoegen. Vaag, maar waar.

Auke Kok is schrijver en journalist.
    • Auke Kok