Opinie

    • Arjen Fortuin

Tinkelende overdaad en snedig commentaar in ‘Mijn Kerst is de beste’

Zap Dit jaar is er een programma waar kerstfans en kerstsceptici samen in vrede naar kunnen kijken: ‘Mijn Kerst is de beste’, waarin kerstliefhebbers elkaar de maat nemen.

De kloof in de Nederlandse samenleving die dezer dagen zichtbaar wordt is diep en duister. Aan de ene kant zien burgers harmonie en saamhorigheid, aan de andere kant staan degenen die zich afkeren van het heersende evangelie, die er geen enkele fiducie meer in hebben dat het ook voor hen feestelijk zal worden. Ziehier de afscheiding tussen kerstfans en kerstsceptici.

In veel opzichten jaagt de tv die tweespalt alleen maar aan: dan bungelt er een hulstblaadje met de tekst ‘nog 14 dagen tot Kerst’ in de bovenhoek van het scherm. Er glittert en blinkt zoveel dat je toestel een filiaal lijkt van de winkelstraat die je juist zo amechtig probeerde te vermijden. Maar dit jaar is er een programma waar kerstmensen en kerstverwensers in vrede samen naar kunnen kijken: het dagelijks door NET 5 uitgezonden Mijn Kerst is de beste, waarin duo’s kerstliefhebbers elkaar kerstgewijs de maat nemen. Ze geven punten voor kerstversiering, kerstdiner, kersttraditie en kerstgevoel.

De kijkende kerstzoeker kan zich vergapen aan de tinkelende overdaad van de supervierders, terwijl de kerstvrezer zich vrolijk maakt om de steken onder water die kandidaten elkaar toedienen („flamingo’s vind ik niet erg kerst”) en zich wentelt in de veilige zekerheid dat dit alles zich ver van het eigen bed afspeelt. Zonder mij tot een van de twee kerstkampen te bekennen: ik heb genoten.

Want in de rangen der fanatieke kerst-aficionados blijken de verschillen enorm. Maandag streek Mijn Kerst is de beste neer bij Tonny en Jan in Udenhout. Daar bloeide een jungle aan wit kerstlicht, verdeeld over enkele rendieren en dertig plastic kerstbomen. Eenendertig, als je die op de wc meetelde, meldde de voiceover snedig.

Die laatste laat geen kans op een flauwigheidje lopen. Al in de leader wordt gezegd dat de stylisten Frank en Rogier (van Paleis voor een prikkie) hun ‘ongesuikerde mening’ zullen geven. Dat doet het duo overigens veilig via een televisiescherm; het slagveld der kerststrijders betreden zij niet.

Terug naar Tonny en Jan, die hun bezoek aan tafel hadden gekregen, alwaar – minpuntje – colaglazen naast de wijnglazen bleken te staan. Ze hadden schoonfamilie bereid gevonden het diner te bereiden, want koken kunnen ze niet.

Kerstramp

Na het voorgerecht sloegen de stoppen door. De eenendertigste kerstboom was meer dan de oude zekeringen van hun huisje konden verdragen. Er dook een familielid op om de boel te fiksen, terwijl de kok in de auto stapte om friet te halen ter vervanging van de aardappelkroketjes die, opgesloten in de airfryer, de stroomstoring niet hadden overleefd. Zo’n kerstramp verdient bonuspunten.

Dinsdag verplaatste het gezelschap zich naar Heiloo, waar de vriendinnen Pascale en Miranda ernstig werden bekritiseerd om hun sobere tuininstallatie, maar complimenten kregen voor het kerstbandje dat ze hadden ingehuurd. Bovendien was er een échte kerstboom, al ging het groen schuil achter een miljoen veelkleurige lampjes en versieringen.

Jan – de man die maandag zijn eigen stoppenkast op een haar na had opgeblazen – raakte bevangen door acute brandangst bij de aanblik van de kaarsen in het interieur. Was er geen emmer water? Hij kreeg bij het hoofdgerecht een blusdeken toegestopt.

Na twee dagen beginnen de kandidaten elkaar zo goed te kennen dat het er aan de dis steeds loslippiger aan toe gaat, wat de kans vergroot op de apotheose die Mijn Kerst is de beste helemaal compleet zou maken: een echte, onvervalste kerstruzie. Ik zal een en ander scherp in de gaten houden.

    • Arjen Fortuin