Opinie

    • Frits Abrahams

Het drama van Boris Becker

Boris Becker is een soort romanpersonage geworden. De roman is onderhoudend, maar niet al te diepgravend. Te karikaturaal ook om helemaal geloofwaardig te zijn. Zie deze week de coverstory van het Duitse weekblad Der Spiegel onder de titel: Finale – das Drama um Boris Becker.

Als lezer blijf je met veel onbeantwoorde vragen achter, net als de schrijver van het artikel, Marc Hujer. Hij is Becker over de halve wereld nagereisd, heeft veel met hem gepraat, maar moet aan het einde van zijn reportage bekennen dat Becker ongrijpbaar is. „Boris Becker is een mens met een enorme aanwezigheid, maar tegelijkertijd is hij niet echt bereikbaar, het ene moment is hij daar, het volgende is hij weer weg; voordat men een verhaal helemaal begrepen heeft, vertelt hij alweer het volgende verhaal.”

Het lijkt wel of het over een oplichter gaat, iemand die een mist rond zichzelf optrekt om aan de gevolgen van zijn daden te ontsnappen. Tegenwoordig wordt hij zelfs liever niet meer gefotografeerd als hij zijn kostbare horloge draagt of zijn dure Mercedes rijdt, want het zou zijn vele schuldeisers maar op kwaadaardige gedachten kunnen brengen.

Het verhaal van Hujer draait om drie vragen. Is Becker nou wel of niet bankroet? Is hij een rechtmatige diplomaat van de Centraal-Afrikaanse Republiek? En wanneer ontvangt de paus hem, zoals Becker steeds beweert? Op geen van deze vragen krijgt Hujer van Becker een ondubbelzinnig antwoord. Hujer laat het aan anderen over om daaruit conclusies te trekken. Een van hen is zijn collega Thilo Neumann, die enkele pagina’s verderop een keiharde analyse van Beckers financiële situatie verstrekt.

Daaruit concludeer ik het volgende. Faillieter dan Becker kan een mens nauwelijks zijn. Hij is ook al in het VK failliet verklaard, maar hij vecht dat nog steeds aan. Dat diplomatieke baantje was een smoes – inmiddels doorgeprikt – om aan zijn schuldeisers te ontsnappen omdat het hem onschendbaar zou maken. Ten slotte: de paus heeft wel wat beters te doen.

Korte toelichting. Alleen al zijn vroegere zakenpartner en mentor Hans-Dieter Cleven heeft een vordering van 37 miljoen euro op Becker; een Zwitsers kantongerecht heeft die eis ‘onbetwist’ genoemd. Daarnaast zijn er nog tal van andere forse schuldeisers, zoals een privébank die 10,5 miljoen euro vordert. In totaal zou zijn schuld 61,5 miljoen euro bedragen. Hoeveel Becker zelf nog bezit – hij heeft vroeger 150 miljoen euro verdiend – is onduidelijk; er is sprake van geld dat hij elders heeft ondergebracht.

Uiterlijk aanvaardt Becker zijn tegenspoed niet zonder humor. Toen beweerd werd dat hij een Russisch fotomodel in een bezemkast had bezwangerd, merkte hij op dat het op de trap tussen twee toiletten was.

Dat neemt niet weg dat er ook een zekere tragiek kleeft aan de ontluistering van een van de grootste sporthelden die Duitsland ooit heeft gehad. Ik las in Der Spiegel dat hij, zelf drievoudig winnaar van Wimbledon, nu na afloop van de Wimbledon-finale, als iedereen vertrokken is, op het Centre Court gaat staan. Misschien voelt hij zich dan weer even die 17-jarige onbedorven jongen in 1985, de jongste winnaar van Wimbledon. Dat waren de dagen.

Het lijkt me een passende slotscène van die onderhoudende roman over hem.

    • Frits Abrahams