Recensie

Recensie Theater

Boeken stapelen tot ze vallen in ‘Mankind’: grappig en symbolisch

Jeugddans ‘Mankind’ is een abstracte voorstelling op jazzmuziek. Veel volwassenen zouden er waarschijnlijk voor terugschrikken. Maar kinderen niet.

De Stilte danst ‘Mankind’.
De Stilte danst ‘Mankind’. Foto Hans Gerritsen

Hebben kinderen een steeds kortere concentratieboog? Niet bij De Stilte. Muisstil keken de jonge bezoekers zondag naar Mankind, de nieuwe 6+voorstelling van het jeugddansgezelschap. Stil, soms aanstekelijk giechelend en waarschijnlijk druk bezig hun eigen verhaal te destilleren uit de licht absurdistische en voornamelijk vormgerichte handelingen van twee danseressen en een danser. Een telkens ander bouwen, doorgeven en schuiven met een enorme hoeveelheid boeken. Op live jazzmuziek.

Al met al een voorstelling waar veel volwassenen voor zouden terugschrikken: abstracte dans op jazzmuziek, help! Maar kinderen dus niet, en dat ziet Jack Timmermans als geen ander. De artistiek leider en choreograaf van De Stilte durft het dan ook aan om de zesplussers een stuk zonder spektakel voor te schotelen.

Want wat doen die drie dansers nou eigenlijk helemaal? Wel, ze stapelen boeken op elkaar tot het onvermijdelijke geschiedt: de stapel kiepert om. Doodsimpel, maar o, zo effectief. Als de vloer bezaaid ligt met boeken, legt de danser ze als een paadje op een rij en puzzelt een danseres er een eiland van. Vervolgens trekken ze een slingerende muur op, waarmee de andere danseres (tijdelijk) wordt buitengesloten. Maar de drie werken ook samen, als een geoliede boekendoorgeefmachine. Saxofonist Paul van Kemenade en pianist Stevko Busch begeleiden dat alles met op maat gemaakte composities die het karakter van de bewegingen subtiel versterken.

En ja, er wordt ook een boek opengeslagen. Dat blijkt een hele ontdekking. Na alle ongerichte activiteiten treedt tot slot een weldadige rust in, als de dansers bij een langzaam dovend licht geboeid zitten te lezen.

Wat een lef om met zulke minimale middelen de nooit voltooide ontwikkeling van de mensheid (mankind) te verbeelden. Gewoon door een stel oude Winkler-Prinsen op een stapel te leggen of om te duwen. Voor kinderen een grappig, intrigerend spel, voor volwassenen een symbolische verhandeling. Knap.