Wie kent ‘m niet? Die Ikea-kast met die handige vakken

Een interieur zonder Ikea is nauwelijks meer te vinden. De Kallax geldt als een klassieker. Vijf Nederlanders over hun kast.

Lars van den Brink

Louise Klaasen maakte met vijf Kallax-kasten een eigen bibliotheek

Vijf Kallax-kasten heeft Louise Klaasen (63) op haar zolder in Diemen staan. Ze zijn haar ‘vakbibliotheek’. Klaasen is remedial teacher, in de kasten bewaart ze alles wat ze voor haar vak gebruikt. In de ene kast staat rekenmateriaal, in een andere leesmateriaal, of toetsen, of lesmateriaal voor jonge kinderen. Zes jaar geleden begon ze haar eigen praktijk, ze geeft les aan huis en op scholen.

De zolder, voorheen slaapkamer en ook rommelkamer, „mocht ik mezelf, nu de kinderen al een tijdje het huis uit zijn, wel toe-eigenen”.

De Kallax was een praktische keus, omdat er veel in past. (Al is het oppassen met boeken – die vallen er zonder steuntjes uit.) Maar ook omdat de kast, nog niet in elkaar gezet, makkelijk in haar auto paste. Op één na kocht Klaasen de kasten allemaal deze zomer, via Marktplaats. Ze reed ervoor naar Breukelen, naar Hoofddorp.

Vier „sterke mannen, roeiers”, kwamen er van de zomer vervolgens aan te pas om de kasten in huis naar boven te tillen en in elkaar te zetten. Ze verhuisden ook de dozen met al het materiaal naar boven. „In een paar uurtjes was het gebeurd. Ik vond het wel een goede actie van mezelf.”

Lars van den Brink

Sonja Ruijs heeft één Kallax en één Expedit

Als Sonja Ruijs (34) naar de Ikea gaat, doet ze dat met vriendinnen. „Mijn man vindt het er verschrikkelijk. Te druk, moeilijk om een parkeerplek te vinden. Maar ik vind het wel leuk om rond te struinen, wat inspiratie op te doen.” Ruijs woont nu vier jaar met haar man en zoontje van drie in Zwaag, een dorp in de buurt van Hoorn. Daar werkt ze drie dagen per week als personal assistent.

De familie heeft een aantal spullen van Ikea in huis, waaronder twee Kallax-kasten. Op de foto: de kast op de kinderkamer, tweedehands gekocht via Marktplaats.

In de tweede kast bewaart Ruijs haar schoenen. Officieel is dat overigens een Expedit, de voorloper van de Kallax. Ruijs kreeg de kast destijds van een vriendin. Maar nu moet-ie het huis uit, de kast staat al te koop, „Van onze slaapkamer gaan we weer twee kamers maken”, vertelt Ruijs. „ En het staat heel leuk, mijn schoenen in die kast, maar het is niet echt economisch.” Er komt een inklapbare kast voor in de plaats. „En ik ga ook proberen wat schoenen weg te doen.”

Verder van Ikea in huis: nog een kastje met kinderspullen, een stoel, kruidenrekjes. „Maar die gebruik ik als boekenplankjes, dat zag ik ooit op Pinterest.”

Lars van den Brink

Peter Brinkman is na tien jaar nog steeds blij met zijn Kallax-kast

Boeken en lp’s, („van metal tot foute eighties, obscure postrock en allerhande filmmuziek”) moesten er in de Kallax-kast kunnen van 46-jarige Peter Brinkman uit Eindhoven. In de loop der tijd is ‘ie steeds multifunctioneler geworden, een deel van de boeken maakte plaats voor andere spullen. Een vak voor zijn whiskey- en rumhobby – „die mooie flessen mogen gezien worden”– een in-memoriam-vak voor zijn overleden vader, met daarin diens AGFA-camera uit de jaren 70 en zijn foto. Zelfs de katten Gringo [op de foto] en Gomes kregen een eigen plekje, zo verraadt het kussen rechtsonderin de kast. „In het begin was het een hit, nu liggen ze er nog maar zelden.”

„Ik weet niet zeker of ik de kast nu nog zou kopen, je ziet ‘m toch wel erg vaak terug in andere interieurs.” Blij is Brinkman nog wel met de kast. „De open vakken maken ‘m speciaal, hij wordt wat je er in zet.”

Zomaar naar de Ikea gaat hij niet, al is het geen straf. Onlangs ging hij met zijn vriendin. „Ze zocht een hoge pot voor haar bananenplant. En ja, die vonden we. Je koopt altijd meer dan je van plan was, je kent dat wel.” Deze keer was het een afwasborstel.

Lars van den Brink

Jitske Koeleman heeft één Kallax-kast in haar studentenkamer

Frutsels die je nergens anders kwijt kunt, frutsels waarvan je juist wilt dat anderen ze zien, kleren, de drankvoorraad, glazen om die drank in te schenken, boeken, papieren, handdoeken, een plantenpot. In de Kallax-kast van Jitske Koeleman (22) is plek voor alles. Koeleman woont in een tijdelijk tot studentencomplex omgebouwde school in Utrecht, met nog zo’n 400 andere studenten. De keuken en badkamers deelt ze met 23 van hen. (Er is een schoonmaakrooster – „het is hier vrij schoon voor een studentenhuis”.)

Het is haar vierde kamer in de stad, waar ze vanuit geboorteplaats Uithoorn naartoe verhuisde om te studeren. Eerst aan het University College, neuropsychologie. Nu doet ze een pre-master kunstmatige intelligentie. De eerste kamers van Koeleman, op de campus van het University College, waren gemeubileerd. De Kallax-kast deed in de derde kamer zijn intrede.

„Ik heb denk ik maar twee dingen die níét van Ikea zijn. Een bijzettafeltje van de kringloopwinkel. En het bedframe was van mijn broer, ik weet niet waar hij die gekocht heeft. Maar de rest? Zelfs de koelkast is van Ikea.”

Komende zomer moet Koeleman haar huidige kamer, van zeventien vierkante meter, verlaten. „Als ik niet naar een kleinere kamer verhuis, gaat de kast zeker mee.”

Lars van den Brink

In het klaslokaal van Froukje Hoobroeckx staan twee Kallax-kasten

„Meer huiselijk, minder schools, dat is wat we willen uitstralen. De kinderen komen op vrijwillige basis bij ons langs. Dan is het leuk als je een fijne omgeving hebt, en ze niet denken: ‘Zit ik wéér op school.’” Froukje Hoobroeckx (52) is lerares op de Brede School Academie (BSA) in Utrecht, een school waar „bovengemotiveerde leerlingen belemmerd door een taalachterstand” na hun reguliere lessen op school naartoe kunnen. Eén keer per week, drie uur lang. Hoobroeckx geeft in dit lokaal les aan kinderen in de basisschoolleeftijd.

„De kinderen hier hebben er, om wat voor reden dan ook, baat bij om volledig ondergedompeld te worden in taal”, vertelt Hoobroeckx. De middag begint daarom met de „leestafel” . Hoobroeckx schetst het verloop: „De kinderen komen binnen, trekken hun jas uit, gaan lezen. Daarna gaan we erover discussiëren.” Het lesprogramma bestaat sowieso uit „veel met lezen”, waaronder bijvoorbeeld een boekenclub.

De BSA zit op verschillende locaties, en in elk lokaal staan Kallax-kasten met boeken. De inrichting werd bedacht door de oprichter van de school. De boekenkast draagt niet alleen bij aan de „huiselijke sfeer”, aldus Hoobroeckx. „Met verhuizen is het ook nog eens praktisch, want die kasten zijn niet zo zwaar. Je zet ‘m zo op een karretje, heel makkelijk.”

    • Annemarie Sterk
    • Miriam van 't Hek