The Chippendales? Ja, die zijn er dus nog

Chippendales De mannelijke stripper is weer hot, mede dankzij Channing Tatum’s Magic Mike-films. Dat is te merken bij de Chippendales, die nu door Nederland trekken.

De Chippendales in het Beatrix Theater in Utrecht. Foto Folkert Koelewijn

‘Who wants to forget her stress?” „Who wants to forget her children?” „Who wants to forget her boyfriend or her husband?”

De vrouwen in het Beatrix Theater in Utrecht brullen het uit. Ja! Dat willen ze!

We zijn pas bij de eerste twee nummers. De Chippendales hebben hun billen dan al ontbloot, de eerste grappen met meetlinten en stalen buizen zijn gemaakt. Een breedgeschouderde presentator zoekt vrijwilligers voor de strijd om een Chippendales Wall Calendar. Bijna huilend van het lachen kijkt het publiek toe hoe vrouwen van middelbare leeftijd condooms om bananen proberen te schuiven en hun favoriete standje met een Chippendale uitbeelden.

Ze zijn er dus nog, de Chippendales. Niet dezelfde als veertig jaar geleden, toen het allemaal begon met mannen die simpelweg hun kleren uittrokken in de nachtclub Chippendales in New York. Choreograaf en producent Nick De Noia maakte er een echte show van, die op tournee ging. De gespierde mannen, vaak gekleed in een vlinderdas, manchetten en een klein onderbroekje, werden door vrouwen over de hele wereld toegeschreeuwd.

Moord

Het succes kreeg een bizarre wending toen De Noia in 1987 in zijn kantoor werd doodgeschoten. De moord was georkestreerd door Somen Banerjee, de jaloerse eigenaar van nachtclub Chippendales. Banerjee gaf later toe dat hij ook had geprobeerd om verschillende voormalig Chippendales te laten vermoorden die voor zichzelf waren begonnen. In 1994 hing hij zichzelf op in zijn cel, zoals te zien is in de televisiefilm The Chippendale Murder.

Dat drama is definitief verleden tijd. Inmiddels werken tien Chippendales in een vaste Las Vegas-show, terwijl twaalf Chippendales door Europa touren met de nieuwste show, About last night. De ene spierbonk is nog geen jaar een Chippendale, waar de ander al vijftien jaar aan de show verbonden is.

Het is best moeilijk om je shirt open te scheuren

Chippendale Garret

Er zijn wel een paar verschillen met de begintijd. Zo zit er meer dans in de show en worden er meer rekwisieten en video’s gebruikt. Maar het doel is hetzelfde gebleven, zegt de Amerikaanse tourmanager Allie Hahn een paar dagen eerder aan de telefoon: „Het mannelijk lichaam op zijn sexiest laten zien.”

En dat trekt publiek: mannelijke strippers zijn opnieuw populair dankzij films als Magic Mike (2012) en Magic Mike XXL (2015), met dansgod Channing Tatum. In Las Vegas treedt nu een gelijknamige stripgroep op. De Amerikaanse nieuwssite The Huffington Post stelde zelfs grappend dat dit de eeuw van de mannelijke stripper is, nadat was gebleken dat Hollywood-sterren als Javier Bardem en Brad Pitt ook strippers zijn geweest.

Maar Chippendale Okewa Garret (30) noemt zichzelf geen stripper, zegt hij aan telefoon, een half uurtje voordat de groep in Berlijn moet optreden „Het is een mannelijke revueshow. We dansen – en doen toevallig ook onze kleren uit.”

Merchandise van de Chippendales van hun show in het Beatrix Theater in Utrecht.
Goed Folk (Folkert Koelewijn)
De kleedkamer en merchandise van de Chippendales.
Foto’s Folkert Koelewijn

Garret is opgeleid als balletdanser in zijn geboortestad Philadelphia. Daarna heeft hij als commercieel danser gewerkt voor Jennifer Lopez en Beyoncé, zegt hij. „Ik had nooit gedacht dat ik een wereldvermaarde Chippendale zou worden, al zeiden mensen altijd wel dat ik er de bouw voor had. Toen ik auditie deed, was ik in een dark place in mijn leven, maar nu heb ik weer plezier in optreden.”

Niet alle Chippendales zijn professionele dansers. De één is kapper, de ander makelaar, weer een ander bodybuilder. Ze zijn allemaal met dat werk gestopt: de Chippendales touren negen maanden per jaar. Volgens tourmanager Hahn is het vooral belangrijk „dat ze aanleg hebben om te dansen”.

Six feet

Over het uiterlijk van de mannen oordeelt de organisatie strenger. Wanneer ze in Las Vegas komen auditeren, vallen ze direct af als ze niet six feet lang zijn, omgerekend 1,83 meter. Hahn: „Als de jongens een gebouw inlopen, moeten alle blikken hen volgen.” Ook is het belangrijk dat ze goede sprekers zijn en voor een camera kunnen optreden.

Omdat de Chippendales een enorm publiek bedienen, is hun uiterlijk gevarieerd. „Daardoor zit er voor iedereen wat bij”, zegt Hahn. Ze zijn 21 tot 45 jaar, hebben verschillende etniciteiten, sommigen dragen een baard. Het regisseren van het uiterlijk gaat ver. Hahn: „We vertellen ze hoe ze hun haar moeten doen en hoe ze zichzelf moeten groomen. En we helpen ze om er goed uit te blijven zien. Eén van de jongens knipt het haar van iedereen. Ook zorgen we ervoor dat in elke stad een tanning place en een sportschool beschikbaar zijn.”

Jannie van Galen (60) kreeg het kaartje cadeau van twee vriendinnen. Ze zouden eerst op hout gaan schilderen, maar toen herinnerde iemand zich „dat Jannie van theater houdt”

Dat komt goed uit, want voor een niet-stripshow wordt er toch aardig veel gestript. Meer dan vijfhonderd kostuums, zoals ze het noemen – al kun je een string met de Amerikaanse vlag nauwelijks een kostuum noemen – worden in de loop van de show vakkundig van de gebruinde lichamen verwijderd. Chippendale Garret: „Het is best moeilijk om je shirt open te scheuren. Je moet het aan de bovenkant bij je sleutelbeen vastpakken, en er dan heel hard aan trekken, in een hoek van 45 graden.”

In de kostuums komen alle clichés voorbij: de mannen zijn bouwvakkers, politiemannen, cowboys en rocksterren. Hahn: „We laten verschillende scenario’s zien. Elke vrouw in het publiek heeft haar eigen geheime verlangen – en daaraan willen wij appelleren.”

Het hardst gilt het publiek als de mannen het podium verlaten en de zaal in komen. Ze leggen handen op hun wasbordjes en naast hun kruis, rollen hun lichaam tegen de vrouwen aan, dansen met vrouwen die dildo’s als hoorntjes op het hoofd dragen. De mannen worden geregeld ongevraagd op hun kont geslagen, maar de beveiligers grijpen pas in als vrouwen op hun stoelen gaan staan. In Amerika zijn de vrouwen veel agressiever, zegt Hahn. „Als de jongens daar het publiek ingaan, worden ze bijna aangevallen.”

Vriend niet blij

En Nederlandse vrouwen? Waarom gaan die naar de Chippendales?

Jannie van Galen (60) kreeg het kaartje cadeau van twee vriendinnen, voor haar zestigste verjaardag. Ze zouden eerst op hout gaan schilderen, maar toen herinnerde iemand zich „dat Jannie van theater houdt”, zeggen de vriendinnen. Van Galen twijfelde wel even of ze niet te oud waren. Maar: „Je moet het een keer gedaan hebben.”

April Bruinsma (22) „zag dit voorbijkomen” toen ze vrijgezel werd: „Magic Mike was natuurlijk een leuke film, dat wilde ik ook wel eens in het echt zien.” Sabrina (24, ze werkt in de zorg en wil niet met haar achternaam in de krant) is al acht keer geweest, sinds ze op haar zestiende met een nichtje meeging. „De mannen zijn mooi, de sfeer is goed. En ze doen elk jaar wat anders. Mijn vriend is er alleen niet vreselijk blij mee dat ik zo vaak ga.”

Sabrina is een aanstaande bruid en wordt het podium opgetrokken. Ze staat precies aan de ‘goede’ kant als de Chippendales hun onderbroek afscheuren. Krijgt zij wel hun edele delen te zien? „Misschien”, zegt Garret. Nee hoor, zegt Sabrina: „Er zit een soort sok omheen.”

De Chippendales in het Beatrix Theater in Utrecht (linksboven en rechtsonder), met hun merchandise. Op de andere foto’s beeld uit hun kleedkamer.
De Chippendales in het Beatrix Theater in Utrecht.
Foto’s Folkert Koelewijn

Met een medley van boyband-liedjes komt de show ten einde. ‘As long as you love me’ van de Backstreet Boys wordt hartstochtelijk meegezongen met de Chippendale die toevallig ook kan zingen. „Het was geweldig”, zegt Jannie van Galen met rode wangen in de foyer. „Ik heb in een deuk gelegen, vannacht liggen we nog in bed van woohoo!.

Opgewonden

„We hopen dat de dames excited naar huis gaan”, zegt Hahn. In de zin van opgewonden? Of van blij? „Opgewonden. En dat maakt je natuurlijk ook blij.”

Klaas Mooij (31), een van de weinige mannen in de zaal, is ook enthousiast. „De special effects klopten, de lichamen waren geweldig. Ik kom volgend jaar weer”. Vriendin Kelly-Ann de Bruijn (26), die hem het avondje Chippendales cadeau deed, vindt het jammer dat het „anno 2018” wordt geadverteerd als een girls night out. „Ik heb voor de zekerheid nog nagevraagd of mannen wel welkom zijn.”

Helemaal afgelopen is de avond nog niet. De Chippendales maken foto’s met het publiek en delen handtekeningen uit aan een lange rij wachtenden, voordat ze naar het hotel gaan om te slapen. De volgende dag moeten ze weer vroeg op om naar de volgende stad te reizen, te sporten, te repeteren en op te treden. Soms gaan ze ook nog naar een afterparty met de vrouwen, zodat die een „persoonlijke connectie kunnen maken” met de Chippendales, zegt Hahn.

Krijgen de mannen wel genoeg slaap? Chippendale Garret lacht betrapt. „Absoluut niet. Ik ben nu ook heel moe. Maar als ik zo het podium op moet, doe ik er alles aan om een glimlach op de gezichten van al die vrouwen te krijgen.”

Chippendales: About last night, is nog te zien tot en met 18 december. Inl: mojo.nl/concerten/chippendales
    • Manouk van Egmond