Recensie

Lauryn Hill klinkt weergaloos maar geeft zich niet helemaal

Pop De Amerikaanse zangeres Lauryn Hill trad op ter gelegenheid van het twintigjarig jubileum van haar solo-album ‘The Miseducation of Lauryn Hill’ (1998). Ze maakte haar legendarische status waar.

Lauryn Hill. PATRICK STRAUB

Lauryn Hill is niet alleen op tijd in Afas Live in Amsterdam, ze is zelfs te vroeg. De berichten uit het buitenland waren verontrustend: Hill kwam uren te laat, raasde in drie kwartier door haar repertoire, en kreeg een stortvloed van gescheld en bierbekers over zich heen. Niets daarvan in de uitverkochte Afas. Op donderdagavond maakt Lauryn Hill, in rode baret, rode maxirok en witzwarte jas, haar legendarische status waar.

De Amerikaanse zangeres Lauryn Hill trad op ter gelegenheid van het twintigjarig jubileum van haar eerste en enige solo-album ‘The Miseducation of Lauryn Hill’ (1998). Dit album frappeerde door vorm en inhoud: Hill was de eerste zangeres die zowel kon zingen als kon rappen, en haar teksten gingen over spirituele groei, in samenhang met misstanden uit de Afrikaans-Amerikaanse geschiedenis.

Omringd door vijf muzikanten en drie achtergrondzangeressen laat Hill horen dat deze thema’s nog altijd het beste in haar naar boven halen. Haar stem is iets lager geworden, en soms heser, maar klinkt weergaloos in haar muzikale verkenning van de met elkaar versmolten genres van reggae, hiphop en soul. Je hoort de typerende opstandigheid, rauwheid en verzoening. Hills stem raakt de ziel van soul, van hiphop, en die van reggae.

Warmer en met langere adem zingt Hill tekstflarden, in klassieke nummers als ‘Doo Wop (That Thing)’, ‘Ex-Factor’ en ‘Superstar’. Ruiger en feller dan in 1998, rapt ze in ‘Final Hour’ over de behoefte om bewuster en opener te zijn, met een cadans die zowel geruststellend als opruiend is.

Ondanks de gulle voordracht is Hill nog altijd geen ontspannen podiumpersoonlijkheid. Zo beweeglijk als haar stem, zo statisch is ze zelf. De stijve jas en gefixeerde houding lijken te fungeren als een emotioneel pantser. Lauryn Hill geeft zich uiteindelijk niet helemaal.

    • Hester Carvalho