Opinie

    • Peter de Bruijn

‘Princess Bride’ blijft tintelen

Peter de Bruijn De beroemde scenarioschrijver William Goldman werd bij zijn dood op verschillende wijzen herdacht. Oudere generaties kenden hem van films als ‘Marathon Man’, jongere van ‘The Princess Bride’. Die laatste is een heel bijzondere film, want Goldman trok zich niets van genres en conventies aan.

Bij het overlijden van de beroemde scenarioschrijver William Goldman doemde onlangs een kleine generatiekloof op. Dagbladen berichtten dat de schrijver van klassiekers uit de jaren zeventig als de buddy-western Butch Cassidy and the Sundance Kid, de Watergate-film All the President’s Men en de martel-thriller Marathon Man was heengegaan. Maar websites als vox.com, screencrush.com en denofgeek.com brachten het nieuws heel anders. De schrijver van The Princess Bride was dood! Voor een generatie die kind was in de jaren negentig is Goldman in de eerste plaats de bedenker van die energieke, anarchistische en geliefde fantasyfilm.

The Princess Bride gaat over de avonturen van prinses Buttercup (de jonge Robin Wright), staljongen en piraat Westley (Cary Elwes), de Spaanse edelman Prince Humperdinck (Chris Sarandon) die zijn vader wil wreken en de zachtmoedige reus Fezzik (worstelaar André the Giant). Goldman schreef begin jaren zeventig eerst het kinderboek The Princess Bride voor zijn twee jonge dochters. Hij vroeg hun wat voor verhaal ze wilden. De ene dochter wilde een verhaal over een prinses; de andere over een bruid. Zo ontstond The Princess Bride.

Vrijwel meteen na het boek schreef Goldman ook het scenario voor de film. Toch duurde het zo’n vijftien jaar voordat die film er eindelijk kwam. Studio’s wisten lang niet wat ze moesten beginnen met het scenario, omdat Goldman zich niets aantrekt van conventies van genres. Beter gezegd: hij mengt de conventies vrolijk door elkaar – van monsterfilm tot piratenfilm, van romantisch zwijmelen tot eng griezelen.

Goldman trok zich ook weinig aan van wat traditioneel gold als een geschikt verhaal voor jongens en wat geschikt zou zijn voor meisjes. The Princess Bride heeft álles, zoals verteller Peter Falk meteen aan het begin laat weten: „Zwaardgevechten, martelingen, wraak, reuzen, monsters, achtervolgingen, ontsnappingen, ware liefde, wonderen.” Daarmee zal The Princess Bride altijd avontuurlijke kinderen van een jaar of tien blijven betoveren.

Erkende familie-klassieker

Regisseur Rob Reiner, een verklaard bewonderaar van het boek, kreeg uiteindelijk in 1987 de kans om The Princess Bride te maken, mits hij de film voor een relatief schijntje (15 miljoen dollar) zou afleveren. De studio’s hadden niet helemaal ongelijk met hun aarzelingen. De film bleek lastig aan de man te brengen. Niemand begreep aanvankelijk precies wat The Princess Bride was. Zo’n originele film moet de tijd krijgen om op eigen merites te worden beoordeeld en gewaardeerd. Die tijd kunnen of willen studio’s meestal niet nemen. Maar uiteindelijk heeft The Princess Bride, inmiddels een erkende familie-klassieker, in de afgelopen dertig jaar langzaam zijn geld terugverdiend.

William Goldman heeft lang gebroed op een vervolg op The Princess Bride, maar de ware inspiratie ontbrak hem. Hij kwam uiteindelijk niet verder dan een eerste hoofdstuk voor een nieuw verhaal dat ‘Buttercup’s Baby’ had moeten gaan heten. Vijf jaar geleden voegde Goldman dat hoofdstuk toe aan de 30-jarige jubileum-editie van zijn boek, dat inmiddels bijna net zo geliefd is als de film.

Peter de Bruijn is filmrecensent.
    • Peter de Bruijn