Recensie

‘Kursk’: overlevingsdrift met een saus van duikbootromantiek

Drama ‘Kursk’ richt zich op kameraadschap en overlevingsdrift. Het is geen typische duikbootfilm, al ontkomt de regisseur niet aan scènes met stoïcijnse helden.

Matthias Schoenaerts als de heldhaftige Mikhail in ‘Kursk’.

Duikbootfilms draaien om claustrofobie, afgaande alarmlichten en onheilspellende onderwatergeluiden. Regisseur Thomas Vinterberg doet het in Kursk een beetje anders. Juist de scènes die zich niet op zee afspelen draait hij in een benauwend beeldformaat, zodra de kernonderzeeër Koersk de Barentszzee opvaart wordt het kader weids: hier horen de mannen thuis.

Omdat de afloop van de ramp met de Koersk in augustus 2000 bekend is, concentreert Vinterberg zich op een ander aspect van de duikbootfilm: kameraadschap en overlevingsdrift. Vinterberg ontkomt in die scènes niet helemaal aan stoere duikbootromantiek, met stoïcijnse helden – vooral Mikhail (Matthias Schoenaerts) – koelbloedige acties en het op een nijpend moment gezamenlijk zingen van een zeemanslied.

Vinterberg doorsnijdt deze beelden met de achtergebleven vrouwen die door de Russische marine in het duister worden gelaten over het lot van hun echtgenoten, falende pogingen de Koersk te redden en wat scènes van een Britse commandant (Colin Firth) die graag hulp wil bieden maar nul op het rekest krijgt van de Russen. De Koersk bevat namelijk ultrageheime technologie.

Lees ook een achtergrondartikel over ‘Kursk’ en waarom regisseur Vinterberg besloot Poetin uit de film te laten

De Russische autoriteiten komen er niet best vanaf in Kursk, evenmin als hun verouderde militaire materieel. De ironie wil dat één geavanceerde Russische onderzeeboot aan de Amerikanen werd verkocht, die met rijke toeristen aan boord duikt naar het wrak van de Titanic.

    • André Waardenburg