Judeska (Jandino Asporaat) met collega’s op haar werk in ‘Bon Bini Holland 2’.

Jandino Asporaat: ‘Ik heb een ongegeneerd geloof in mezelf’

Jandino Asporaat Geldschieters van ‘Bon Bini Holland’ waren verrast dat er een half miljoen bezoekers afkwamen op een komedie van eigen bodem. Jandino Asporaat zelf niet, hij denkt überhaupt niet na over falen. Volgende week komt ‘Bon Bini Holland 2’ uit.

‘Ik ben niet bezig met falen”, zegt Jandino Asporaat. Hij is in restaurant FC Hyena in Amsterdam om te praten over de komedie Bon Bini Holland 2, die op 13 december uitkomt. Een reden om zich bezig te houden met falen, is er ook niet voor Asporaat. Hij verraste in 2015 de Nederlandse filmwereld met zijn eerste film, die meer dan een half miljoen bezoekers trok. „Achteraf hoorde ik dat onze sponsoren al heel blij waren geweest als we de 100.000 hadden gehaald. Nu is het platina. Iedereen denkt: o mijn god wat gebeurt hier joh?”

Asporaat, de stand-upcomedian achter de sketches die de film dragen, keek niet op van zijn succes. „Toen ik mijn show Antilliaanse Pot in 2006 deed, zei iedereen me: dat werkt alleen in Rotterdam, daar wonen veel Antillianen.” De veronderstelling vond Asporaat absurd, alsof Antilliaanse typetjes alleen zouden werken voor een Antilliaanse doelgroep. „Heb je Eddie Murphy gezien? Daar gaat toch iedereen naartoe? Dat geldt ook voor onze film. We geloofden er echt in dat we een leuke familiefilm hadden gemaakt. Ik weet hoe populair m’n comedy is en hoe populair mijn typetjes zijn op YouTube. Dat is gewoon een plus een is twee.”

In Bon Bini Holland zien we de selfmade man terug, al houdt Robertico Florentina (Asporaat) zich vooral bezig met louche zaken. Op Curaçao licht hij toeristen op met Bon Bini Bungalows: hij verhuurt huizen zonder medeweten van de eigenaren. Wanneer hij met zijn praktijken per ongeluk een zware crimineel oplicht, wordt de grond hem te heet onder de voeten. Zijn familie stuurt hem naar Nederland. Robertico werkt zich hier op door zich als succesvol zakenman voor te doen. Hij knoopt een vriendschap aan met Ken Maduro (Dennis Rudge), die zijn fortuin heeft vergaard met een hotelketen en valt voor diens knappe dochter Nöella (Liliana de Vries). Ondertussen doet hij hard zijn best om de omstandigheden van zijn vertrek uit Curaçao geheim te houden. Zijn vrienden uit fastfoodrestaurant FC Kip, stereotiepe personages uit zijn stand-up-show, helpen hem daarbij.

De opvallendste verschijning in de films is Judeska, de tante van Robertico, gehuld in strakke outfits met felrood gestifte lippen. ‘Onbeskoft!’ is haar lijfkreet , waarmee ze elke klant in het fastfoodrestaurant te lijf gaat. Judeska is dusdanig populair dat er verschillende spin-offs zijn ontstaan. Een filmpje op YouTube met twee uur non-stop FC Kip is meer dan vijf miljoen keer bekeken.

De typetjes uit Asporaats Dino Show krijgen in Bon Bini Holland 2 nog meer speeltijd. Robertico, die letterlijk en figuurlijk aan de grond zit en logeert op een matje bij zijn tante in de flat, moet het opnemen tegen de nette Christiaan. Om de gunst van Nöella te winnen organiseert FC Kip de catering voor een chique kunstveiling in Maduro’s hotel. Met veel slapstick en simpele sociale contrasten is ook deze film herkenbaar voor een breed publiek.

Het uitvergroten van het dagelijks leven werkt natuurlijk komisch, maar je kaart ook duidelijk issues aan die de tijdgeest vangen. Een Turkse kleermaker die handig inspeelt op de taalbarrière om een klant aan de haak te slaan of het personage Judeska die een gewaagde galajurk van Rihanna wil laten namaken. Is het aanvoelen van de tijdgeest en deel van het succes?

„Het gaat tegenwoordig in onze maatschappij niet meer om de inhoud, maar om de mogelijkheid om iets te zeggen. We hebben het over ‘Ik ben boos op jou!’ Maar de vraag moet zijn, waarom ben je boos? Zullen we dit met elkaar oplossen? De houding is nu: ‘Nee, ik wil geen oplossing, ik ben boos op jou en ga dat elke dag roepen.’ Met dat gegeven speel ik. Ik denk dat we heel erg gefocust zijn op het negatieve. Mensen zijn niet meer oplossingsgericht. Ik geloof dat als we met elkaar zouden praten en bereid zijn om te luisteren, we ons allemaal beter zouden voelen. Niet dat je de pijn helemaal weghaalt, maar er is altijd een middenweg waardoor je jezelf beter voelt dan dat emotionele boze gevoel.”

Twijfel je wel eens over hoe ver je kunt gaan?

„Sommige mensen zijn al aan het twijfelen terwijl ze bezig zijn. Dan denk ik, welke wedstrijd ben je nou aan het spelen? Dat is een andere mindset. Ze zeggen: je denkt Amerikaans. Dat is on-Nederlands ofzo. Dat zie ik niet helemaal zo. Ik doe niet klein of voorzichtig. Ik zeg geen sorry voor wie ik ben. Ik heb een ongegeneerd geloof in mezelf.”

Hoe ver kan je gaan met je typetjes?

„De grens ligt bij het moment dat ik andere mensen pijn doe. Dan zal ik erover nadenken of ik het niet anders hoor te doen. Het beledigen van iemand anders vind ik altijd een grens. Dat is geen komedie, dat is niet mijn stijl. Het gebeurt wel eens, gelukkig niet veel, dat mensen mij een brief schrijven. Dan nodig ik ze altijd uit voor een gesprek. Kom maar naar kantoor, dan doen we een bakje koffie. Ik heb nog nooit een gesprek met ruzie beëindigd, nadat ik eenmaal heb uitgelegd wat ik met mijn werk bedoelde.”

Met wat voor een gevoel hoop je dat het publiek straks wegloopt na het zien van Bon Bini Holland 2?

„Ik zou willen dat mensen met een grote smile weglopen, heerlijk hebben gelachen en niet hebben nagedacht. Een zorgeloos gevoel. Dat ze met hun vrienden en familie echt een chille tijd hebben gehad. Als ik een film kijk dan stopt de wereld eventjes en ben ik alleen maar daarmee bezig. En dan heb ik gelachen. Tja, dat is misschien niet zo diepzinnig, maar that’s it.”

    • Dominique van Varsseveld