Recensie

‘All You Need Is Love’ is gebaseerd op karikaturen

Romantische komedie Het populaire programma ‘All You Need Is Love’ heeft eindelijk een film. Alleen jammer dat het verhaal zo weinig verrassend is, vol clichématige personages.

Robert ten Brink presenteert sinds 1992 het populaire tv-programma All You Need Is Love, waarin geprobeerd wordt geliefden die uit elkaar zijn weer bij elkaar te brengen. Het is een wonder dat het zo lang duurde voordat het fameuze format een film opleverde.

In All You Need Is Love speelt Fedja van Huêt Maarten ter Horst, een op Ten Brink geënte presentator. Na de dood van zijn vrouw is hij depressief en om de opnames van de kerstspecial te ontlopen, vlucht hij naar Schotland. Aan producent Olaf, assistent Japie en het redactieteam de taak op tijd een vervanger te vinden, geschikte kandidaten te selecteren en filmpjes op te nemen. Het scenario van Paula van der Oest weeft daar een aantal andere personages doorheen, onder wie een verwende rapper, een volkse Rotterdamse en haar Marokkaanse thuiszorghulp en een stuurse Hollandse schaapsherder in Schotland die Bekende Nederlander Ter Horst niet herkent. Het resultaat is een ensemblefilm in de traditie van vaderlandse romkoms als Alles is liefde.

Alleen jammer dat het verhaal zo weinig verrassend is, vol clichématige personages. Van der Oest geeft de kijker een boodschap mee over raciale vooroordelen maar verpakt die in een nogal karikaturale en neerbuigende schets van volksvrouw Tilly. Er wordt niet moeilijk gedaan over liefde tussen een zwarte rapper en een witte beveiligster, maar ook die rapper wordt wat stereotiep neergezet. Hij rookt joints (heel stout), draagt bontjassen (heel excentriek) en logeert in een chic hotel (heel decadent).

En wat zegt deze schijnbaar tolerante film, die een dwarsdoorsnede van Nederland laat zien, nou eigenlijk over Nederland anno 2018? De film eindigt met Japie, duidelijk ‘gecodeerd’ als homo, die op een bank slaapt. Hij is het enige personage dat alleen achterblijft. Het is eigenlijk positief bedoeld, want de chronisch slapeloze kan weer slapen, maar het beeld zegt iets heel anders: homo’s verdienen geen partner en liefde. Een treurige boodschap.

    • André Waardenburg