Totaalbeleving van een volle Kuip geeft Feyenoord vleugels

Feyenoord-PSV

Feyenoord bracht koploper PSV de eerste nederlaag toe. Giovanni van Bronckhorst loofde zijn spelers vanwege hun „intensiteit en duelkracht”.

PSV-aanvaller Steven Bergwijn (links) in duel met aanvoerder Jordy Clasie van Feyenoord tijdens de topper in de Kuip, die de thuisclub met 2-1 won. Foto ANP Pro Shots

Gehurkt voor zijn dug-out sloeg coach Giovanni van Bronckhorst het gade in de slotminuut van de eerste helft, als een vader die zijn fietsende kind na een duwtje in de rug overeind ziet blijven zonder zijwieltjes. Dit was vermoedelijk het beste wat zijn ploeg op de mat had gelegd sinds Feyenoord-PSV in het kampioensseizoen twee jaar terug.

Het vliegen naar de strotten was hetzelfde als toen, de wil, de furie. Het recept is zo oud als de Kuip zelf: publiek erachter, schepje erbovenop, tandje d’r bij en ineens is niets zo sterk als dat ene woord, Feyenoord. Doe het elke week zo en je doet minimaal mee om de titel. Doe het te weinig en je vindt jezelf terug in niemandsland, op een soort parallelle ranglijst waarin reeds lang geleden is voorgesorteerd voor de derde plek, tussen de uitdijende subtop vol middelmaat en de twee topclubs – PSV en Ajax – ergens ver weg in de kosmos.

Dertien zeges op rij

Voorbij is de perfecte competitiestart van PSV. Feyenoord trad aan met dertien punten achterstand op de koploper, die dertien zeges op rij boekte. Dus waagde een verslaggever afgelopen vrijdag te vragen of Van Bronckhorst een thuiszege in de Kuip als een stunt zou zien voor Feyenoord. Dan doe je ons tekort, antwoordde de gentleman. „RKC dat van PSV wint voor de beker, dat is een stunt.”

Bovenal: dan doe je de Kuip tekort, en het Legioen – die soms zo letterlijk interveniërende twaalfde man. Toen de nood het hoogst was bij een kans voor PSV halverwege de tweede helft vloog een tweede bal voor het Feyenoord-doel langs, kennelijk opgespaard door een supporter voor een kritieke situatie als deze bij een 2-1 voorsprong. Het spel moest erdoor stilgelegd worden.

Feyenoord - PSV was, voor het overige, een toonbeeld van de juiste wedstrijdinstelling bij de thuisclub. Passie en agressie – als contrast met de week waarin een uit de hand gelopen trainingspartijtje een onverkwikkelijk staartje kreeg toen de broer van een van de grootste beloften van de Feyenoord-academie een flinke tackle op zijn broertje kwam wreken. Feyenoord zit met de zaak in de maag en dubt nog over de strafmaat.

Maar dan is daar altijd nog de ongeëvenaarde totaalbeleving van de Kuip die alle doordeweekse sores naar de achtergrond werkt. Met spelers van Feyenoord die net even wat rechter lopen, de borst vol zuigen met lucht die zondag rond half drie zwanger was van fakkelrook. De verbeten koppen in de rookpluimen waren van de sluwe Jens Toornstra, van defensieleider Jan-Arie van der Heijden: attent, nagelhard, met inzicht en timing. Aanvoerder Jordy Clasie speelde koninklijk, gifkikker Tonny Vilhena meesterlijk. En Sam Larsson, zo mat als zijn dienstverband bij Feyenoord al ruim een jaar voortsuddert, wierp elke suggestie van een Kuip-complex in één wonderwedstrijd van zich af.

PSV krabbelde op na rust

Larssons bekeken balletje tussendoor kraakte de terugdeinzende PSV-defensie in de counter. Via Steven Berghuis kreeg Jørgensen de bal in de loop mee. De Deense spits drukte af, binnenkant paal: 1-0. „Als je iets wilt tegen PSV, moet je zo beginnen”, zei Van Bronckhorst. „Met deze intensiteit, met duelkracht, arbeid in de sprints.” Neem het blok dat de wat frêle Zweed zette op PSV-krachtpatser Denzel Dumfries. Op het tandvlees volbrachten zijn mannen de klus, ternauwernood moet erbij gezegd worden. Jørgensen en Clasie vielen uit, PSV krabbelde op na rust. Van Bronckhorst: „Het heeft veel gekost.”

Tot kramp aan toe, in de slotminuut bij Jeremiah St. Juste. De rechtsachter is beter bekend als de man die de Klassieker tegen Ajax vijf weken terug in de knop brak door al in de zesde minuut op het been te stampen van een tegenstander. Rood, einde wedstrijd in vele opzichten. Hij stond zondagmiddag voor het eerst weer aan de aftrap na een schorsing die hem in november aan de kant hield, dus ja: uitgeput. Een maand om zijn zonde te overdenken, hoe was dat geweest? Het kon hem niet gevraagd worden. Hij had sponsorverplichtingen.

Tegen PSV vloog St. Juste erop. Soms erover dan, maar niet zo dom als vijf weken eerder. „Dat deed-ie vandaag veel beter”, zei Van Bronckhorst afgemeten. „Maar al mijn spelers gaven het goede voorbeeld.” St. Juste’s revanche op zichzelf kwam in de vorm van een ingreep contra spits Luuk de Jong diep op de helft van PSV, waarmee Larsson in stelling kwam voor een fijn schot: 2-0.

Dicht bij een gelijkspel

De werkelijkheid was ook dat PSV niet ver weg was van een gelijkspel tegen het leeggeknokte Feyenoord. Coach Mark van Bommel reageerde in alle opzichten mild. „Je verliest van jezelf”, zei hij. Zijn ploeg had Feyenoord te veel in de duels laten komen. Zijn conclusie, na de eerste competitienederlaag: „Niets veranderen. Zo zijn we begonnen, zo gaan we door.”

Alleen toen hij wel iets veranderde, namelijk de voltallige basisploeg voor het bekerduel met RKC, zakte PSV compleet door het ijs en liep het fout af. Ja, de vorstelijke invalbeurt van de Mexicaanse vormgever Érick Gutiérrez, assist bij de 2-1 van Bergwijn, gaf Van Bommel zondag stof tot overpeinzing. PSV is Europees uitgespeeld, nog één afscheidsduel in de Champions League (tegen Internazionale in Milaan) en dan is er alleen nog maar de lange weg naar de landstitel.

En Feyenoord? Terug naar tien punten achterstand op de koploper, donderdag inhalen tegen VVV. Terugknokken uit niemandsland? Wie weet.

    • Bart Hinke