Inbox van de redactie

Wat schreven de lezers deze week aan de redactie Opinie? Een indruk.

‘Ga naast me staan, praat met me.” Deze emotionele oproep van Henk Oosterveld uit Balk is gericht aan Clarice Gargard die in haar laatste column (Dat racisme bestaat is niet maar een mening, 29/11) betoogt dat wie niet „onherroepelijk” stelling neemt tegen racisme, racistisch geweld dat „mij en miljoenen anderen ten deel valt” legitimeert.

Uit de lengte van Oostervelds betoog, bijna 3.200 woorden, kun je concluderen dat het hem menens is. Hij schrijft onder meer: „Ik wil er geen wedstrijd van maken wie slechter af was, maar beseft mevrouw Gargard ook dat een slaaf economische waarde had, en de eigenaar daar dus toch enigszins voor zorgde, terwijl een arbeider hier in dit land zich maar moest redden, voor hem een ander?”

Lisanne, 17 jaar, uit Arnhem, viel over deze zin van Gargard: „Vaak worden zij die racisme bestrijden als onaangenamer ervaren dan racisme zelf”. Dat is volgens haar niet zo gek als je „op elke slak zout legt”. „Wanneer je met hart en ziel gelooft dat de hele maatschappij racistisch is, zal je achter elke zin een racistische ondertoon vinden.”

Gerrit Gunzeln vindt dat Gargard de spijker op zijn kop slaat. Als „Joods jongetje van na de oorlog” kan hij zich in haar verplaatsen. Racisme moet bestreden worden. Maar als grootvader van „donkere en lichte (ik ben verscheurd dat ik dit zo opschrijf) kleinkinderen” doet het hem pijn dat nu juist het sinterklaasfeest met een „racisme -saus” wordt overgoten: „Stop racimebestrijding via dit kinderfeest.”

Over de 8.000 reacties die Gargard vorig weekend ontving op een Facebook-post – variërend van ‘ga terug naar je eigen land’ tot aan ‘zwartjoekel ’ en een ‘AK-47 eroverheen jagen’ schrijven deze lezers niet. Dat doet dan weer een aantal journalisten en opiniemakers (o.a. Volkskrant-columnist Bert Wagendorp en Kathalijne Buitenweg van GroenLinks) in een steunbetuiging. Nu al online, maandag op papier.

    • Monique Snoeijen