Opinie

    • Frits Abrahams

Dafne samen met Femke

Twee vrouwen namen mij de afgelopen dagen nogal in beslag, even afgezien van die andere vrouw van wie ik dat, zoals bekend, gewend ben. Ik bedoel niemand minder dan Dafne Schippers en Femke Halsema. Voor zover ik weet hebben ze niets met elkaar te maken en is dit de eerste column waarin ze gezusterlijk worden samengebracht. Het moest er eens van komen, want het zijn bepaald niet de eersten de besten.

Dafne en Femke. Het klinkt naar een meisjesboek, toch blijf ik ze zo maar even noemen, want dit moet geen pontificaal hoofdartikel worden. Het was een vervelende week voor ze. Er was allerlei gedoe rond hun persoon, Femke kwam in opspraak, Dafne moest op zoek naar een andere trainer.

Laat ik beginnen met Dafne, de meest kwetsbare van de twee. Het gaat al een tijdje niet erg goed met haar als atleet. We hadden in Nederland gehoopt dat ze een groot kampioen zou worden. Dat is ook wel even gebeurd, maar daarna begon ze snel minder te worden. We kijken er nu al niet meer van op als ze weer eens op de 100 of 200 meter verslagen wordt.

Ze dankte haar Nederlandse trainer twee jaar geleden af, ze werd onder diens opvolger gespierder, maar op den duur ook steeds langzamer.

Ik ben op atletiekgebied een leek, maar toch vroeg ik me af of er verband tussen deze zaken bestond. Vooral op de tv hoorde je daar weinig over, de deskundigen waren geneigd Dafne en haar nieuwe trainer te geloven als ze beweerden dat Dafne op het goede moment wel degelijk zou ‘pieken’.

Ik zag vooral een steeds meer uitdijende spierkolos die op haar zwakste punt – de start – niet beter werd en op haar sterkste punt – de eindsprint – juist zwakker. Je kon aan Dafne zien dat het haar ook dwarszat. Ze lijkt me van nature een vriendelijke vrouw, maar ze werd in interviews steeds korzeliger. Onlangs kreeg ze weer een forse tegenslag, toen de nieuwe trainer, die haar al die spieren had aangepraat, terugkeerde naar Amerika.

In arren moede is Dafne nu weer uitgekomen bij de trainer die ze destijds om onduidelijke redenen in de steek had gelaten. Hopelijk wordt het haar redding. Henk Kraaijenhof, een bekende oud-atletiekcoach, adviseerde haar in de Volkskrant de spierbundels zo snel mogelijk af te schaffen: „Ze moet die ranke gestalte weer terugkrijgen. Bij haar bouw gaat spiermassa ten koste van souplesse.”

Het lijkt vanzelfsprekend, maar niet alles wat vanzelfsprekend is wordt ook snel genoeg uitgesproken. Reputaties worden soms te lang ontzien. Bij Femke ligt dat anders. Die wordt juist aangepakt omdat ze een bepaalde reputatie heeft. Ze is links, wat in sommige kringen niet mag, en ze is bovendien ook nog vrouw, wat in diezelfde kringen eigenlijk ook nog steeds niet mag.

Deze week drukte ze zich één keer een beetje onhandig uit over boerka’s – dat zijn die gewaden die je twee, drie keer per jaar in Amsterdam kunt zien, en dan moet je nog goed opletten. Ze vond dat de politie wel wat beters te doen had dan boerkadragers bekeuren, ze noemde dat bovendien ‘on-Amsterdams’. Die laatste kwalificatie had ze beter niet kunnen gebruiken. Ze moet beseffen dat ze vooral bij De Telegraaf op dat soort uitglijertjes zitten te loeren.

Ook gespierde taal kan ten koste gaan van de souplesse die je ook als burgemeester soms nodig hebt.

    • Frits Abrahams