Mijn peuter wil geen warm avondeten

Opgevoed Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen. Deze week: een zoontje dat geen warm eten lust.

Illustratie Martien ter Veen

Moeder: „Mijn zoontje van 2 eet nagenoeg geen warm eten en wil niets proeven. Boterhammen en fruit eet hij wel, warm eten alleen niet. Mijn andere twee kinderen van 4 en 6 hebben altijd alles gegeten wat er op tafel stond, nooit problemen mee gehad. Sommige dingen zoals bietjes en nasi eet hij wel en dat kook ik dan iets vaker.

„Ik zet het neer en wij eten zelf gewoon, ik heb geen zin in scènes aan tafel. Ik wil graag weten of het verstandig is om het op deze manier zonder dwang te blijven aanbieden, of moet ik het toch meer gaan opdringen?

Lees ook: Waarom jonge kinderen al zo vaak gaatjes hebben

„Na het eten krijgt iedereen een toetje; een bakje vla, een bakje yoghurt of een banaan. Is het goed dat hij toch altijd een toetje krijgt, ook al heeft hij niks gegeten of zelfs maar geproefd? Ik doe het momenteel wel, want dan krijgt hij toch iets binnen.”

Naam is bij de redactie bekend. Deze rubriek is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen. Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl

Beweeg mee

Jutka Halberstadt: „Jonge kinderen zijn geprogrammeerd met een voorkeur voor zoet en vet. In de prehistorie was zoet en vet veilig, en bitter gevaarlijk. Aan groenten die bitter zijn moet een kind dus wennen. Beweeg daarin mee. Ga op zoek naar gezonde dingen die hij wel graag eet; maak groenten smakelijk, laat kinderen uit verschillende groenten op tafel kiezen, zet daar ook een rauw worteltje of tomaatje bij. Voorkom wel dat je kind zich voor de avondmaaltijd volstopt met lege calorieën als soepstengels.

„Het is onverstandig om van een toetje een beloning te maken. Daarmee zeg je namelijk: de warme maaltijd is zo vies dat hij beloond moet worden met iets zoets. In dit gezin is een toetje voor iedereen de gewoonte en dat is prima, zeker als het relatief gezond is.

„Goed dat u scènes aan tafel vermijdt. Het gaat er niet om dat een kind vandaag tegen zijn zin zijn bord leeg eet, maar dat het leert om zelfstandig voor gezonde voeding te kiezen. Dat vergt een lange adem. Er zullen meer momenten komen waarop uw geduld gevraagd wordt, bijvoorbeeld als ze in de puberteit hun boterhammen weggooien om roze koeken te gaan eten. Strijd en dwang helpen daarbij niet.”

Verleid met variatie

Ria Balm: „Nasi, bietjes… Ik vind dat dit kind op 2-jarige leeftijd al heel wat smaakgevoel ontwikkeld heeft. En dan die 4- en 6-jarige die alles eten, dat heeft moeder goed voor elkaar.

„Vroeger zeiden we: ‘Je eet maar wat de pot schaft’. Tegenwoordig willen we kinderen vooral leren om gezond te eten, en daar is verleiding voor nodig. Je mag je kinderen best een beetje tegemoetkomen in wat ze graag eten, alternatieven zoeken, variatie aanbrengen, zolang het zich maar in het spectrum bevindt van gezond avondeten en niet richting junkfood gaat. Ik zou als alternatief zeker geen boterham met pindakaas geven. Een kind mag ook gerust zeggen dat het iets niet lekker vindt, daar hoeven we niet krampachtig over te doen.

„Eenmaal aan tafel zou ik inderdaad niet te veel de focus leggen op het eten, maar vooral lekker kletsen over andere dingen. Dat is voor uw 4- en 6-jarige ook leuk. Het is zo belangrijk voor het gezinsleven dat de maaltijd een moment is van positief samenzijn. Als uw kind goed op gewicht is, kan het best een tijdje wat minder avondeten. Met die boterhammen, het fruit en het zuiveltoetje komt hij een heel eind.”

    • Annemiek Leclaire