Strijd om opvolging Merkel wordt rauwer, Merz blundert

Duitsland

Een karig bedankje voor de dakloze man die ooit zijn verloren laptop vond, maakt de potentiële opvolger van Merkel tot voorwerp van spot.

Friedrich Merz Foto John MacDougall/AFP

Amper een maand nadat hij juichend was binnengehaald als kansrijke kandidaat voor de opvolging van Angela Merkel, is de glans van Friedrich Merz al danig aan het verbleken. Een paar onhandige opmerkingen, iets te veel bravoure en een oud artikel uit een daklozenkrant zijn hem op forse kritiek en spot komen te staan.

Eind volgende week kiest de CDU een nieuwe voorzitter. Behalve Merz zijn secretaris-generaal Annegret Kramp-Karrenbauer (bijnaam: AKK) en gezondheidsminister Jens Spahn kandidaat. De strijd tussen de drie wordt allengs rauwer. Wie wint maakt goede kans later Merkel ook als kanselier op te volgen.

Merz was ooit één van de veelbelovende jonge mannen die na het tijdperk van Helmut Kohl klaar stonden om de leiding van partij en land over te nemen. Maar nadat hij in 2002 als fractievoorzitter plaats moest maken voor Angela Merkel, raakte hij op de achtergrond. Verbitterd verruilde hij in 2009 de actieve politiek voor een loopbaan in de financiële wereld.

Toen Bild hem laatst vroeg of hij miljonair was, zei hij dat hij er „in elk geval niet onder” lag en dat hij tot de „hogere middenklasse” behoort. Een dag later wilde hij wel kwijt dat hij een miljoen per jaar verdient.

Pijnlijk contrasteerde dat met een geschiedenis die opdook uit een daklozenkrant van 2010, over de laptop die Merz in 2004 was kwijtgeraakt. Een dakloze man had hem destijds gevonden en naar de politie gebracht. Tot zijn teleurstelling stuurde Merz als bedankje een boek van zijn eigen hand, aldus de man. Hij had het boek – getiteld Nur wer sich ändert, wird bestehen. Vom Ende der Wohlstandsillusion – boos in de Spree gesmeten. De man en een getuige hebben het verhaal opnieuw bevestigd, Merz weigert commentaar.

Ernstiger voor Merz pakte een pleidooi voor een volle zaal uit om het individuele asielrecht in de Grondwet ter discussie te stellen. Dat leidde tot zo veel kritiek – hij gebruikte onwaarheden en bleek de wet niet te kennen – dat hij een dag later al zei dat hij het nooit gezegd had.

De storm daarover was nog niet uitgewoed of hij beweerde dat de CDU de opkomst van de AfD „schouderophalend” had laten gebeuren. Zijn rivaal AKK noemde die uitspraak „een klap in het gezicht” van alle mensen in de CDU die zich afgelopen jaren hard hebben ingespannen om de AfD te bestrijden. Wie leider van de CDU wil woorden heeft de stemmen van die mensen hard nodig.

    • Juurd Eijsvoogel