‘Ik vind mijn werk simpelweg heel leuk’

Verdienen & Uitgeven Marjolijn van Oijen (56) is therapeut voor mensen die als kind seksueel zijn misbruikt. Ze heeft een eigen praktijk, maar verdient weinig omdat ze deels werd afgekeurd na een auto-ongeluk.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Ik zeg altijd: wij werken net zoals een computer. Je maakt ergens een mapje open, verandert er iets in, slaat het op en de verandering is doorgevoerd. Zo werkt het ook met de verschillende vormen van de energetische therapieën die ik geef aan mensen die vroeger seksueel zijn misbruikt. Tijdens de behandelingen werk ik via het lichaam aan het psychisch en lichamelijk verwerken van trauma’s.

„Ik heb daar zelf ook veel aan gehad. In 1998 heb ik een auto-ongeluk gehad en liep toen onder meer rug- en hersenletsel op. Ik probeerde naderhand door te werken, destijds in de kinderpsychiatrie, maar ik raakte steeds vaker de draad kwijt en nam steeds meer pillen. Toen mijn arts zei dat ik aan de zware pijnstillers moest, besloot ik dat het zo niet langer meer kon. Ik ben in therapie gegaan en toen kwamen meer herinneringen boven aan hoe ik als kind seksueel ben misbruikt.

„Ik heb een eigen praktijk waarin ik per maand twee vaste cliënten behandel, die betalen 25 euro per keer. Dat is een brutobedrag, dus daar houd ik vrijwel niets aan over. Verder komt er nog wel eens iemand langs voor een paar losse sessies. Naast dat ik veel meer cliënten fysiek niet aan zou kunnen, houd ik er ook niet van om vast te houden aan een vaste tijd. Toen ik zelf in therapie was vond ik dat verschrikkelijk, was je na 50 minuten net op gang en dan was de tijd op. Daarom kijk ik per gesprek hoeveel tijd er nodig is en ga ik uit van hoogstens één cliënt per dag. Ik zou nog wel wat meer cliënten willen, omdat ik mijn werk simpelweg heel leuk vind.”

UIT

‘Ik ben recentelijk verhuisd naar een 55-plus woning in Loenen, op de Veluwe. Ik krijg vaak de vraag of dat niet saai is, een 55-plus woning. Maar ik vind het juist fijn, het is rustig. Iedereen stookt veel dus als ik ’s nachts mijn thermostaat laag draai, is het de volgende ochtend nauwelijks afgekoeld. Bovendien is Loenen een mooi dorp, en deze omgeving trekt veel mensen die sommigen ‘zweverig’ zouden noemen. Daar voel ik me bij thuis.

„Aan de inrichting van mijn huis ben ik redelijk wat geld kwijt geweest. Zo heb ik een nieuwe vloer laten leggen en een nieuw interieur aangeschaft. Ik ben er wel veel voor naar de kringloop geweest, dat scheelt toch in de kosten. En ik ben best handig, dus even iets opknappen is voor mij geen probleem. Zo heb ik bijvoorbeeld een bidstoeltje gekocht, daarvan heb ik de vulling en de bekleding vervangen en nu is de stoel weer als nieuw.

„Omdat ik slecht ter been ben en niet kan fietsen, heb ik een ligfiets gekocht. Dat was vooral om korte afstanden niet met de auto te hoeven en mijn conditie op peil te houden. Nieuw kosten die fietsen al snel 4.000 euro, maar tweedehands vond ik er eentje van 700 euro. Alsnog veel geld, vind ik. Ik heb er nog niet heel veel op gefietst, dat gaat nog gebeuren.”

    • Liza Titawano