Het wildseizoen is tegenwoordig never ending

Bescheiden mening Het wild lag hier al in supermarkten toen de terrassen nog vol zaten. Onnodig, vindt redacteur Martine Kamsma, en ze pleit voor de herwaardering van kippenhartjes.

Wanneer heb je eigenlijk voor het laatst iets bijzonders gegeten met Kerst? Iets wat je bijna nooit eet, omdat het niet zo makkelijk te krijgen is, of te duur om zomaar te eten. Ik kan het me niet herinneren.

Toen de terrassen nog vol zaten, lag het wild al in de supermarkt. Geen edelhert van de Oostvaardersplassen, dat anders de hongerdood wacht, of damhert uit de Waterleidingduinen. Nee, hert uit Nieuw-Zeeland. Of heb je liever ree, fazant, eend, konijn of haas, als je met het bord op schoot DWDD zit te kijken? Zeg het maar.

Eerste gedachte: hier wordt een loopje genomen met het hele idee van seizoenskoken. Dat vlees komt uit landen waar het soms niet eens herfst is. Het is dus niet óns wildseizoen, het is gewoon het never ending wildseizoen van de hertenboeren in Nieuw-Zeeland.

En het is vast ongelooflijk calvinistisch en betuttelend om te zeggen, maar moet echt elke dag een feestdag zijn? Hoe bijzonder is Kerst nog als je elke dag oesters, garnalencocktails en wild eet?

Laatst was ik er toevallig bij toen bij de slager een damhertje naar binnen werd getild. Even schrikken wel, die hangende kop met grote bambi-ogen. Je snapt ook meteen: dit is iets bijzonders, dit beest verdient het niet gedachteloos weggekauwd te worden.

Lees ook: Van kop tot staart koken: heb jij weleens maag gegeten?

Intussen vergeten we wat je óók zou kunnen eten. Een half jaar geleden waren ineens de kippenhartjes verdwenen uit mijn supermarkt. Geen vraag naar, de kippenhartjes bleven te vaak liggen. Terwijl mensen, wat nou echt een fantastisch maaltje is: een salade van kikkererwten met gebakken kippenhartjes. Of zoals in Frankrijk, met groene sla. Maar kippenhartjes zijn in Nederland voor de poes, en kippenlever – ook een soort slachtafval – wordt vooral door oude mensen gegeten. Een vergissing, want er is maar weinig dat zo mals en zo zacht is als gebakken kippenlevertjes met ui, afgeblust met een scheutje cognac of marsala, op een geroosterd broodje. Daar kan geen hertenbiefstuk tegenop. Een doordeweekse dag kan zo’n simpel, troostend gerecht heel goed gebruiken. En als je met Kerst dan hertenbiefstuk eet, krijg je tenminste geen verveelde reacties aan tafel: alweer hert?

    • Martine Kamsma