Recensie

Rico & Sticks nemen glorieus afscheid van de kleine zalen

Nuchtere en eerlijke Zwolse hiphop werkt ook na achttien jaar. Toch nemen Rico & Sticks afscheid.

Rico (links) en Sticks tijdens een concert in de Ziggo Dome. Foto ANP/Kippa/Ferdy Damman

‘Dit is onze op drie na laatste show. We willen graag afsluiten waar we ooit begonnen zijn; in de kleine zalen. We zijn natuurlijk de Ziggo Dome en AFAS Live gewend.” De toon die Sticks aanslaat in een uitverkochte 013 is even serieus als grappig. Rico & Sticks nemen afscheid door precies te doen waar ze al achttien jaar lang om worden geroemd; anderhalf uur lang gas geven.

Het eerste kwartier is het nog aftasten met nummers van hun laatste album IZM (2017) in samenwerking met producer Kubus die vanavond ook dj is, maar daarna verandert de avond in een feest der herkenning. De setlist bestaat uit korte segmenten en oude krakers blijven niet achterwege. Er is een blokje tracks met nummers van Opgezwolle’s magnum opus Eigen Wereld, maar voor de liefhebber is er ook een medley samengesteld uit tracks van Microphone Colossus, het eerste album van Kubus en Sticks uit 2004.

Lees ook: de recensie van IZM (4 ballen)

Het publiek wordt met zulke verrassingen continu scherp gehouden. Rico rapt een oude tekst op de snelle beat van ‘Doag’ om even later a capella het reggaenummer ‘Ooit’ uit te voeren. De muziek schiet überhaupt alle kanten op in Tilburg; er zijn zoemende techno- en electrobeats van Kubus te horen maar er is ook ruimte voor de bombastische drums en strijkers die het werk van Opgezwolle-producer Delic typeren.

Het maakt niet uit welke instrumentatie ze rappen; de wisselwerking tussen Rico en Sticks is nog altijd hun grootste kracht. Hoe ze elkaar bijstaan in elkaars coupletten om vervolgens zelf razendsnel te beginnen met hun eigen deel van de tekst is simpelweg een genot voor het oor en oog. Het is haast beangstigend om te horen dat de top van de Nederlandse hiphop binnenkort niet meer samen op de planken te zien is.

    • Bowie van Loon