Inbox van de redactie

Wat schreven de lezers deze week aan de redactie Opinie? Een indruk.

„Wat zijn die NRC-lezers aardig”, appte Kiza Magendane aan de redactie nadat zijn artikel Wie zoet is, durft ongezellig te zijn was verschenen (17/11). Online reageerde een sliert abonnees op zijn persoonlijke verhaal over zijn probleem met Zwarte Piet. Ze toonden zich volgens hem „open en kwetsbaar”. Nogal een verschil met wat hij zoal op Twitter voorbij ziet komen.

Maar in de zak met Zwarte Piet-brieven (81 in totaal) zat deze week ook gemopper. Dr. Thomas Maria Welschen stuurt een foto van zijn zwart geschminkte zoon („Wat is er mooier dan zich uitdossen als Zwarte Piet?”) en is geschokt dat een feestwinkel in de buurt „hun prachtige Sinterklaas- en Zwarte Piet-figuren” niet meer in de etalage durft te zetten, omdat „een Zwarte Piet-hater de enorme moed had gehad hun etalageruit in te gooien”. „Gaan we naar een tweede Kristallnacht!??”

Baron Ballenpap schreef een knap, niet per se verfijnd Sinterklaasgedicht met de titel ‘Sint is niet boos, Sint is verdrietig’, waarin Zwarte Pieten „makkers” zijn en NRC-columnisten er flink van langs krijgen: „Ik begin altijd vrolijk, vol moed en vol trots / ik eindig in droefenis en een flinke plak kots / een Piet riep zojuist: ‘ik ruim niets meer op! / lees geen NRC meer!, alsjeblieft; STOP!’”

In NRC is volgens de Sint van Baron Ballenpap „slechts plek voor 1 geluid” en dat zit hem dwars „dus komt het er uit”. Al is zijn Sint – die ondertekent met Aarsbisschop – „nog zo vermogend” en heeft hij „slaven en land”, hij „snakt zo vreselijk naar een objectieve krant”.

Monia Ouchani schreef ook een lang gedicht. Over schoenen waarin „de waarheid” stinkt „die als een zoete leugen smaakt” en een marsepeinen varken dat ze „halal slacht”. Ze eindigt zo: „Een schoen die vraagt, verdient een lief gebaar. / Beste Sint, elk hart klopt dus wat is nu waar?”

Monique Snoeijen, chef Opinie

    • ---