De grote droogte

Woensdag werd door Magnus Carlsen en Fabiano Caruana een record gebroken dat op naam stond van Garry Kasparov en Anand, die in hun match in 1995 in New York begonnen met acht remises. Zij maakten later het tekort aan winstpartijen meer dan goed, maar bij Carlsen en Caruana duurt de droogte langer. Ook hun negende en tiende partij werden remise.

Niet dat ze zich er makkelijk van afmaken, dat zag je al bij de eerste partij, die 115 zetten duurde. En sommige partijen waren erg spannend, zoals de chaotische tiende van donderdag, waarbij de Amerikaan Hikaru Nakamura de gevoelens van vrijwel alle toekijkende schakers verwoordde door te zeggen: „Ik kan me niet voorstellen hoe dit in remise zou kunnen eindigen.” Maar het gebeurde toch.

De spelers zien het niet als hun hoogste taak om het publiek te amuseren, ze willen wereldkampioen worden of blijven en hoe dat dan gaat is van minder belang. Toch toont vooral Carlsen zich lichtelijk geïrriteerd door de lange serie remises. Hij zei dat hij de voorkeur gaf aan een langere match, niet twaalf partijen zoals nu, maar zestien of achttien.

Dat zou inderdaad mooier zijn. De spelers zouden zich vrijer kunnen voelen als ze meer ruimte hadden om een verloren partij weer goed te maken.

Het schaakvolk dat toekijkt en op de websites zijn gevoelens kenbaar maakt, is over het algemeen veel bedaarder dan twitteraars in de grote boze wereld, maar het wil toch graag bloed zien. Wat daar tot nu toe het dichtst in de buurt kwam was een lichte blessure van Carlsen, die in de negende en tiende partij met een pleistertje op zijn oog aan het bord verscheen. Hij was tijdens een voetbalwedstrijd op de rustdag in botsing gekomen met een verslaggever van NRK, het Noorse televisiekanaal dat overal aanwezig is waar Carlsen speelt, of het nu schaken of voetbal is.

De laatste reguliere partijen worden deze zaterdag en aanstaande maandag gespeeld en als het dan nog steeds gelijk staat is woensdag de snelle tiebreak. In de laatste fase is spanning en sensatie gegarandeerd.

Caruana -Carlsen, WK Londen, achtste partij

1. e4 c5 2. Pf3 Pc6 3. d4 cxd4 4. Pxd4 Pf6 5. Pc3 e5 6. Pdb5 d6 7. Pd5 Volgens Gennadi Timosjtsjenko, een van de grondleggers van deze variant, verspeelt wit hiermee ongeveer de helft van zijn openingsvoordeel. Met de resterende helft komt Caruana een eind. 7...Pxd5 8. exd5 Pb8 9. a4 Le7 10. Le2 0-0 11. 0-0 Pd7 12. Ld2 f5 13. a5 a6 14. Pa3 e4 15. Pc4 Pe5 16. Pb6 Tb8 17. f4 exf3 18. Lxf3 g5 Logisch maar ook verzwakkend. Wits Lc3 kan een monster worden. 19. c4 f4 20. Lc3 Lf5 21. c5 Hierover dacht Caruana een half uur, hoewel hij meteen wist dat hij dit ging spelen. 21...Pxf3+ 22. Dxf3 dxc5 23. Tad1 Misschien niet het beste. 23. Tae1 was erg sterk. 23...Ld6

Zie diagram

24. h3 Dit is te tam. Zowel 24. Pc4 g4 25. Df2 als 24. Dh5 was goed voor wit. 24...De8 25. Pc4 Dg6 Nu heeft wit niet veel meer. 26. Pxd6 Dxd6 27. h4 gxh4 28. Dxf4 Dxf4 29. Txf4 h5 30. Te1 Lg4 Wit staat nog iets beter, maar niet genoeg. 31. Tf6 Txf6 32. Lxf6 Kf7 33. Lxh4 Te8 34. Tf1+ Kg8 35. Tf6 Te2 36. Tg6+ Kf8 37. d6 Td2 38. Tg5 Remise.

    • Hans Ree