Recensie

Arbeiderslyriek tussen de schappen

Drama In ‘Liebe in den Gängen’ zoekt gewezen jeugdcrimineel Christian een veilige haven in een baantje in een supermarkt. Hij valt voor collega Marion. De film mengt emotionele kaalslag en onmacht innemend met sprankjes hoop.

Christian (Franz Rogowski) geeft Marion (Sandra Hüller) een verjaardagscadeautje in ‘Liebe in den Gängen’.

Een vorkheftruck walst onder de serene klanken van An der schöne blaue Donau door de gangen van een groothandel. Zo’n opening suggereert lyriek van het alledaagse én vervreemding, want je denkt ook direct aan Kubricks 2001: A Space Odyssey.

Precies de toon die regisseur Thomas Stuber wil raken in zijn Bildungsfilm Liebe in den Gängen, waarin gewezen jeugdcrimineel Christian – Franz Rogowski, met een kwetsbare Joaquin Phoenix-vibe – een veilige haven zoekt als vakkenvuller in een armetierige hypermarkt. Stille knoest Bruno werpt zich als zijn mentor op, en al vakken vullend valt Christian voor ijsvulkaan Marion (Sandra Hüller van Toni Erdmann) die, hoewel ongelukkig getrouwd, onbereikbaar lijkt.

Werk is de laatste strohalm voor de radeloos eenzame Christian, en hij blijkt niet de enige. Liebe in den Gängen is goed gecast en mengt emotionele kaalslag en onmacht innemend met sprankjes hoop. Er zijn kleine genoegens – Kerstmis tussen de schappen, stiekem smikkelen uit de afvalcontainer – en kleine triomfen – Christians vorkheftruckdiploma. En er volgen natuurlijk complicaties als hij eenmaal gesetteld lijkt. Want werk kan maar beter niet je leven zijn.

Een warm, maar soms licht neerbuigend groepsportret van onbeholpen kleine luiden met slonzige appartementen en monosyllabische omgangsvormen. En als arbeidersidylle niet al te actueel nu bedrijven als Amazon hun werknemers systematisch uitbuiten, opjutten, bespioneren en uit elkaar spelen.

    • Coen van Zwol