Recensie

Dansvertier en hiphopelementen in jeugddansprogramma

Dans

Het Nederlands Dans Theater 2 biedt met ‘Significant Moments’ onder andere een podium voor het veelzijdige debuut van hiphop-autodidact Phillip Chbeeb. Maar het blijft wel simpel.

Scène uit ‘Fit’ van Aleksander Ekman. Foto Rahi Rezvani

Erbij horen (of niet) – het thema keert regelmatig terug in choreografieën, zeker in het jeugddanscircuit. Logisch natuurlijk, maar langzamerhand ook enigszins voorspelbaar. Zo ook Fit, het nieuwe ballet dat Aleksander Ekman maakte met de jonge dansers van Nederlands Dans Theater 2. Gelukkig ook niet al te pretentieus, en daardoor uitstekend geschikt voor het jonge publiek waarom het Haagse gezelschap zit te springen.

Dat lacht hartelijk om telkens verschrikt bevriezende dansers, twee lollige heren met gele zwembroek, zwarte pumps en zwembril of dansers in een andere, onlogische uitmonstering, zoals een lange tutu met colbertjasje. Een man beweegt consequent tegen het synchroon dansende ensemble in, soms klopt het geluid niet bij de beweging. Er hangt een spotje boven het publiek.

Allemaal dingen die niet bij elkaar horen. Waarbij de onderliggende vraag zoals altijd is: ‘hoezo niet, en wie bepaalt dat?’ Ekman is een handig choreograaf van onderhoudend werk, maar geen filosoof. Fit is flinterdun dansvertier.

The Reunion of 1

Phillip Chbeeb wil met zijn debuut The Reunion of 1 dieper graven, zij het ook op een lichte manier. Hij laat een stervende man in korte scènes terugkijken op zijn leven en de persoon die hij is geweest: kind, avonturier, geliefde et cetera. Het rinkelen van een telefoon (de buitenwereld die zich meldt) fungeert als brug tussen de korte delen.

Per scène verschillen stijl, stemming en tempo, waardoor weliswaar een afwisselend, maar ook verbrokkeld beeld ontstaat. De manier waarop de Amerikaan, afkomstig uit het autodidacte hiphopcircuit, zijn verhaal ‘vertelt’ is ietwat simpel, soms zelfs wat clichématig (het gebruik van kleine lampjes of schaduwprojectie). Maar hij laat ook een veelzijdig potentieel zien dat in het theater zou kunnen doorgroeien. Hij toont in elk geval dat hij in staat is hiphopelementen en hedendaagse dans te verbinden. Afgaand op zijn filmpjes op Youtube lijkt concentratie op één aspect daarvan overigens wel een vruchtbaarder uitgangspunt.

    • Francine van der Wiel