‘Radio moet me een beetje opvrolijken’

In Mediavreters vertellen mensen wat ze kijken, lezen, luisteren en liken.

Het leven van Ernesto Bleijenberg (20) staat geheel in het teken van radio. „Radio gaat altijd door, of het nou dag of nacht is. Is er nieuws, dan is de radio er het eerst bij. Voor de krant moet iets eerst geschreven worden, voor de televisie moeten er camera’s heen. Op de radio is een belletje genoeg om iemand direct live te spreken. En de afwisseling tussen nieuws en muziek is uniek. Op het NOS Journaal zal je niet zomaar eerst iets over een aardbeving horen en daarna de nieuwste plaat van Jonas Blue luisteren.

„Gerard Ekdom vind ik een held. Hij is voor mij de beste radiomaker. Vooral vanwege de manier waarop hij met luisteraars communiceert. Het is alsof hij naast je op de bank tegen je aan zit te praten. Verhalen brengt hij altijd met humor. Zelfs nu hij bij Radio 10 aan de slag is, luister ik naar hem, al ben ik totaal niet de doelgroep. Edwin Evers is een goede tweede, omdat hij sympathiek overkomt en altijd een positieve sfeer weet te creëren. Die persoonlijke benadering mis ik bij andere radiomakers. Ik zal niet zo snel naar BNR Nieuwsradio of Radio 1 luisteren. Radio moet me een beetje opvrolijken.

„Als jongetje van tien kreeg ik zelf een mengtafel. Ik was fan van 3FM Serious Request. Uren zat ik tegen de muur te praten. Nu presenteer ik elke week op de lokale omroep 1Twente de middagshow. We krijgen weinig subsidie en weten niet of we volgend jaar nog bestaan. Het voelt scheef dat lokale omroepen in Utrecht en Amsterdam veel meer subsidie krijgen. Ik vind het niet kunnen. We zijn één van de beste omroepen en krijgen het minste geld. Provinciale omroepen hebben weinig functie. Het daadwerkelijke nieuws van om de hoek, daar is een lokale omroep bij.

‘Ik wissel ’s avonds de radio weleens in voor het beeldscherm. Videoland is ideaal voor de programma’s van RTL en SBS. Kun je ze eindelijk terugkijken zonder die vreselijke Kruidvat-reclames. NCIS: Los Angeles volg ik vooral voor de actie. Het geeft een kick als de agenten in drie teams met volautomatische wapens op een gebouw afstormen. Gaan ze dood? Blijven ze leven? Die spanning zat ook in Breaking Bad. Veel speelde zich daar af in de woestijn, een geweldige achtergrond. Ik hou in het echte leven ook wel van wat risico; ik ben een eigen bedrijf begonnen in het bouwen van websites.

„De documentaire True Stories over Avicii heb ik drie keer gekeken. Ik hoorde van zijn zelfdoding toen ik zelf op een feestje stond te draaien. Het maakte veel indruk. Zelf dj ik af en toe, ook dan kun je je voorstellen hoe het leven met al die reistijd is. In de documentaire zie je hoe het hem opvreet. De mooiste scènes zijn aan het begin als hij nog jong en enthousiast thuis een nummer zit te mixen. Tegelijk zijn die beelden het meest confronterend. Zijn muziek vind ik tof. Dance is mijn genre. Als ik dat draai, dan het liefst op standje 11 burenruzie. Dance is écht de taal die iedereen spreekt. Op Hardwell of Martin Garrix gaan alle nationaliteiten los.”