Brieven

Illustratie Cyprian Koscielniak

Zoals patiënten met lymeziekte niets verweten kan worden en zij de beste zorg verdienen die er is, zo kan ook de artsen geen schuld aan het lijden van sommige patiënten in de schoenen geschoven worden (Arts helpt patiënt met lyme niet, 14/11). De test, lymeserologie, die in reguliere Nederlandse laboratoria wordt uitgevoerd, is van hoge kwaliteit. Het is geen geheim welke testen worden gebruikt. Artsen kennen de beperkingen en weten dat een test in het vroege stadium van lyme nog negatief kan zijn. De lymerichtlijn ontraadt daarom testen in een vroeg stadium en adviseert gewoon te behandelen. Alle reguliere laboratoria nemen deel aan nationale en internationale kwaliteitscontroles. Waar nodig worden testen verbeterd. En de wetenschap op testgebied wordt op de voet gevolgd.

Naast reguliere zijn er ook een paar alternatieve laboratoria. Deze laboratoria gebruiken alternatieve testen en doen niet mee aan kwaliteitscontroles. Vaak is onduidelijk welke test wordt gebruikt. Als ze wel een kijkje in de keuken toestaan, dan blijken de gebruikte testen van dubieuze kwaliteit. Daarom maken reguliere artsen geen gebruik van deze laboratoria. Als een patiënt negatief op lyme is getest in een regulier laboratorium, maar positief door een alternatief laboratorium, dan is dat waarschijnlijk een fout-positieve uitslag. Van deze foute uitslagen moeten de alternatieve laboratoria het hebben: deze uitslagen zijn gewenst door de patiënt én ze ondermijnen het vertrouwen in de reguliere zorg. Dat leidt ertoe dat Fred Verdult, voorzitter van de Lymevereniging, denkt dat „vrijwel alle Nederlandse artsen blind varen op de onbetrouwbare lymetest”. Het omgekeerde is het geval. Veel patiënten met chronische, lang onbegrepen klachten, varen blind op foute testen van alternatieve laboratoria. Wat na zo’n test ‘lyme’ gaat heten, is eigenlijk een andere ziekte. De chronische klachten waar sommige lymepatiënten ook na goede behandeling last van blijven houden zien we vaker na infecties. Andere patiënten ontwikkelen vergelijkbare klachten na een trauma of zelfs zonder duidelijke aanleiding. Deze SOLK (somatisch onverklaarde lichamelijke klachten) zijn frustrerend voor patiënt én arts. Het is begrijpelijk dat patiënten ook alternatieve oplossingen voor hun klachten zoeken. Maar het is ook terecht dat artsen en NRC (Leven met lyme – of is het een andere ziekte?, 6/11) waarschuwen voor alternatieve therapieën die de patiënt niet alleen veel geld kosten maar ook nog zieker kunnen maken.


arts-microbioloog Groningen
    • Alewijn Ott