Opinie

Toblerone

Omdat we zelf geen kinderen hebben, realiseerden we ons ook dit jaar pas toen de bel ging dat het Sint-Maarten was. Twee meisjes met een plastic lampion zingen een bloedeloos liedje, terwijl mama twee meter achter hen op haar telefoon kijkt. Ik zoek diep in de kast naar wat lekkers. Weer terug bij de deur zeg ik: ik heb alleen deze toblerone. „Lussiknie” zeggen de meisjes in koor. Zonder op te kijken van haar telefoon zegt mama: „Maar ik wel.” Ze grist de reep uit mijn handen en dan verdwijnen ze weer in de nacht.

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl