Brieven

Brieven 13/11/2018

WO I (1)

‘Neutraal Nederland’

Een kanttekening bij de gastvrijheid die koningin Wilhelmina de Duitse keizer Wilhelm II in het neutrale Nederland verleende (‘Wilhelmina regelde komst Onkel Willy’, 9/11). De neutraliteit was een vruchtbare formule om met iedereen handel te drijven. Zie onder meer Fokker, dat in Duitsland jachtvliegtuigen bouwde. Duitsland kon het geallieerde embargo omzeilen. Nederland bedacht een arrangement om niet in conflict te komen met de geallieerden en ook de eigen importbehoeften bevredigd te krijgen. Nederlandse schepen, herkenbaar aan een grote Nederlandse vlag, werden door de marines van de oorlogvoerende partijen ontzien. Als er overwinnaars moeten worden aangewezen, dan behoren Nederland en ook het neutrale Zwitserland daartoe. De economische relaties tussen Nederland en Duitsland bleven goed tot 1940. Waarom wordt aan de Duits-Nederlandse betrekkingen geen aandacht besteed?

WO I (2)

Geen herdenking

Heel Europa herdenkt het einde van de Eerste Wereldoorlog. Indrukwekkend. Wat doet Nederland? Het carnavalsseizoen openen.

WO I (3)

Twee herdenkingen

Het was opvallend te zien hoe verschillend het einde van de Eerste Wereldoorlog in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk werd herdacht. In Parijs voerde de glorie van de Franse natie de boventoon, met president Macron toch wel als het stralend middelpunt. In Londen was een veel ingetogener herdenking met oog voor de menselijke maat en het persoonlijk leed.

Geen gezwollen toespraken, maar een aangrijpende stilte, die plechtig werd afgesloten door de bisschop van Londen. Zij tilde de herdenking voor gelovigen én niet-gelovigen uit boven elke vorm van verheerlijking van de eigen natie.

WO I (4)

Nieuwe catastrofe

Merkwaardig dat de wereldleiders Trump en Poetin, aanwezig bij de herdenking van de Eerste Wereldoorlog in Parijs, wel allebei bezig zijn kernwapens te ontwikkelen die veel grotere catastrofes ten gevolge kunnen hebben. Ook merkwaardig dat grote bevolkingsgroepen wel die oorlog herdenken maar vergeten tegen (nieuwe) kernwapens te demonstreren.

Constructief

Geen Twitternieuws

Thomas Muntz en Jeroen Trommelen stellen de vraag of goede journalistiek constructief mag zijn en antwoorden: nee (Journalist, los niet op maar zoek uit, 10/11). Maar velen hebben De Correspondent helpen financieren omdat het een verademing is om niet dagelijks te lezen wat de Amerikaanse president nou weer voor stoms heeft getwitterd. Je hoeft waarachtig geen onderzoeksjournalist te zijn om te begrijpen dat klimaatverandering en duurzaamheid belangrijker zijn dan de moord en doodslag die vaak overheersen in de dagbladen en het journaal.

Obelisk

Niet geroofd

De obelisk in Parijs is geen geroofde kunst (Die ‘Elgin marbles’ moeten terug, 8/11). Deze is in 1833 aan Frankrijk geschonken door Muhammad Ali Pasha, heerser van het Ottomaanse Egypte.

Kernenergie

Schiet afval naar de zon

Tot nu toe wordt opslag van hoogradioactief kernafval als enige ‘oplossing’ genoemd (Nucleair is weer terug op de agenda, 10/11). Ik meen dat er een betere oplossing is. Kernafval heeft weinig volume en massa; de centrale in Borssele produceert per jaar slechts één kubieke meter. Ik stel voor: breng dat met een raket in de ruimte zodat het uiteindelijk in de zon terecht komt. De zon kan als gigantische kernfusiereactor dat beetje afval gemakkelijk opnemen. Ik vermoed dat de kosten ervan zeker niet meer zullen zijn dan eeuwenlange ondergrondse opslag.

    • Pieter Parmentier
    • Arie van der Hek
    • E.A. Muijderman
    • A. Stolte
    • Reinoud Bredius
    • Caroline Thate
    • E.P. Elink Schuurman