Thuiskok. Mediterrane zon

Engeland heeft Yotam Ottolenghi en Sami Tamimi, in Nederland hebben we Nadia Zerouali en Merijn Tol. Ik heb het al eens eerder geschreven: het gaat helemaal niet ver om de twee sympathieke dames te vergelijken met hun invloedrijke collega’s uit Engeland. Zerouali en Tol hebben met veel enthousiasme hun liefde voor de mediterrane keuken en de Arabische eetcultuur aan het grote publiek geïntroduceerd in Nederland, via bladen als de Viva en hun Arabia boeken. Vorig jaar werd hun fraaie boek Souq bekroond met het Gouden Kookboek en inmiddels lijken ze hun vleugels uitgespreid te hebben met onafhankelijke projecten.

Maar niet zonder een kleine nabrander. In Onder de Mediterrane Zon vinden we een selectie van hun favoriete gerechten en verhalen. Een soort best of waarin herinneringen worden opgehaald en je als lezer meegenomen wordt op hun verschillende reizen. Af en toe voelt het alsof je door hun persoonlijke fotoalbum bladert, zo ongedwongen zijn sommige sfeerfoto’s en zo persoonlijk en klein de verhalen en anekdotes. Het voegt allemaal aan de sfeer toe. En als er iets uit dit boek duidelijk wordt, dan toch zeker wat een rijk en reislustig leven de twee dames met elkaar gedeeld hebben.

In Onder de Mediterrane Zon reizen we vanuit de Maghreb via het Midden-Oosten en de Levant richting Zuid-Europa: de mediterrane keuken beslaat een groot gebied, de keukens van de landen kennen veel overeenkomsten, maar ook veel verschillen en zijn bovenal bijzonder smakelijk: niet alleen de beroemde klassiekers, maar ook moderne variaties op klassiekers en hedendaagse recepten, allemaal geïnspireerd op recepten van mensen die ze ontmoet hebben. Denk bijvoorbeeld aan gevulde pittige aardappels met oranjebloesemwater uit Libië, linzenstoof uit Palestina, bucatini met artisjok en bottarga uit Sardinië en avocadosmoothie uit Libanon. Die ‘mediterrane zon’ in de titel is niet voor niks gekozen: de warmte straalt van de gerechten en foto’s af en het allermooiste is dat we er ook in de winter van kunnen genieten.

Het boek is opgedragen aan Claudia Roden, de ‘grande dame van de Arabische kookboeken’. Roden is geweldig, meer dan wie ook heeft zij met respect voor de geschiedenis en de mensen de Arabische keuken op de kaart gezet. Dat Zerouali en Tol haar eren, tekent hun hoffelijkheid.

    • Hassnae Bouazza