Recensie

‘De moraalridder’ is als een uit de hand gelopen Facebookdiscussie

Theater De nieuwe voorstelling van Tg Echo is een hilarische deconstructie van de strijd tussen ‘activistisch’ en ‘gematigd’ links. De nadruk op kolder maakt het wel wat minder spannend.

‘Moraalridder’ Anna Schoen en ‘gezel’ Lotte Dunselman gooien alles in de strijd om de ander de mond te snoeren. Foto Sanne Peper

„De schuld in uw schoenen schuiven, daar hebben we hard aan gewerkt met de regisseur, om dat minder te doen.” In de introductie van De moraalridder van Tg Echo belooft Lotte Dunselman dat de voorstelling een stuk „gezelliger” wordt dan de vorige voorstellingen van de toneelgroep. Minder drammerig vooral, eerdere voorstellingen, zoals het ecologische pamflet Stel je bent een koe, zouden het publiek vooral tegen de onderliggende boodschap in het harnas hebben gejaagd.

De voornemens van ‘gezel’ Dunselman worden bijna meteen ondermijnd door de opkomst van ‘moraalridder’ Anna Schoen. Als haar heroïsche monoloog in een tirade tegen het publiek transformeert rebelleert Dunselman en wordt de voorstelling een uitgesponnen dialoog tussen de radicale idealist en de pragmaticus. Hoewel, dialoog. Zeg maar gerust straatgevecht. De kemphanen gooien alles in de strijd om de ander de mond te snoeren, wat De moraalridder het karakter van een uit de hand gelopen Facebookdiscussie geeft.

Foto Sanne Peper

De satirische vorm van de voorstelling zet de tegenstellingen vet aan. Uit pure recalcitrantie bestelt Dunselman tijdens de voorstelling een pizza bij Deliveroo. „Fout voedsel”, vindt Schoen, die zich beklaagt over het feit dat Dunselman de sojamelk die ze speciaal voor haar had gekocht onaangeroerd in de kast heeft laten staan. De overdrijving maakt De moraalridder tot een hilarische deconstructie van de strijd tussen activistisch en gematigd links, die scherp de zwakke plekken aan beide kanten van de discussie aan de orde stelt.

De nadruk op kolder dreigt de voorstelling echter zelf tot een publieksvriendelijkere, en daarmee minder spannende variant van het eerdere, veel weerbarstigere werk van Tg Echo te maken. Zoals ook de wrange slotscène, waarin de moraalridder op aangeven van haar gezel haar harnas verruilt voor een rode jurk en hoge hakken, duidelijk maakt: de boodschap ‘appetijtelijker’ maken vermindert ook de impact ervan.

    • Marijn Lems