Inbox van de redactie

Wat schreven de lezers deze week aan de redactie Opinie? Een indruk.

Een korte en heldere mail in de inbox: „Hou toch op met die Ikjes over demente mensen. Vriendelijke groet, Tjitske, 88 jaar en volgens mezelf nog niet dement.”

Ook Theo de Wit heeft een éénregelige klacht: „Ikjes over dementerende ouders zijn niet leuk.”

Ir. S. A. ten Bokkel Huinink vindt het van weinig respect getuigen om uitspraken van dementerende ouderen „in de krant te plaatsen, alsof het humor betreft”.

Zijn Ikjes over dementerende ouderen ongepast? De lezerspost zet aan het denken. In veel ingezonden Ikjes wordt dementie een-op-een in verband gebracht met vergeetachtigheid. Zoals in het (niet-geplaatste) Ikje van een supermarktmedewerker die een klant aan de informatiebalie citeert: „In een van de kranten stond vandaag een stuk over alzheimer, maar ik ben vergeten welke.” Zo’n versimpeling doet misschien onrecht aan deze slopende en ontregelende ziekte.

Maar de Ikjes dan waarmee familieleden of mantelzorgers de moed erin proberen te houden?

Zoals het Ikje van Piet Mouissie van alweer een paar jaar geleden (13/12/12); de aanvoerder van zijn veteranenhockeyteam heeft alzheimer. De man wordt per toerbeurt opgehaald. Na de training bespreken de teamleden hun persoonlijke besognes. Iedereen heeft wel wat. „Kankertje zus, reumaatje zo, diverse allergieën, hernia- hartritme- en longproblemen. [...] Alleen onze captain blijft stoicijns: ‘Ik mankeer echt helemaal niks’.”

Of het nog niet-geplaatste Ikje van Jeannette Kuijpers over haar schoonvader die op een gesloten afdeling van een verzorgingshuis verblijft. Zijn leven lang heeft hij met zijn vrouw gereisd. „Nu pakt hij iedere avond zijn kleren in en loopt vervolgens naar een zuster om uit te checken. De dag erna zit hij weer in een ander hotel.” Mag je dat hartverscheurend mooi vinden?

Chef Opinie
    • Monique Snoeijen