Recensie

Snel naar de winkel voor nieuw ruimteschip

Eerst klik je een handvat op de controller van je spelcomputer. Daarna klik je een poppetje op het handvat. Dan volgen het ruimteschip en ten slotte de wapens. Kies je voor vuur, ijs, zwaartekracht? Het kan allemaal. Het schip, de piloot en de wapens verschijnen op je beeldscherm: zo, je kan beginnen aan Starlink: Battle for Atlas.

Zogenoemde toys-to-life games – spellen waar je iets fysieks aan je spelcomputer moet vastmaken om toegang te krijgen tot voorwerpen of personages in het spel – waren tijdens de vorige generatie spelcomputers erg populair. Tegenwoordig zijn ze echter bijna onvindbaar. Tijd om in het gat in de markt te springen, vond Ubisoft: hun nieuwe sci-fi-spel Starlink zet het fysieke speelgoed weer centraal.

Soms staat het zelfs iets te centraal. Er zijn tien poppetjes te koop, allemaal onderdeel van een team dat vast komt te zitten in het Atlas-systeem. Aan jou de taak om planeten te beschermen en de kwaadaardige Grax en zijn Legion te verslaan. Maar wordt je in de strijd verslagen, dan stelt de game je voor een keuze: of je klikt een nieuw ruimteschip op je controller, of je moet weer helemaal overnieuw beginnen.

Bij de basisset van Starlink zit echter maar één ruimteschip in begrepen. Starlink richt zich op kinderen: ouders zullen vermoedelijk snel naar de winkel worden gestuurd om nieuwe ruimteschepen te kopen.

Dat is eigenlijk jammer, want Starlink is een vermakelijk en kleurrijk ruimteavontuur. Je vliegt van planeet naar planeet, ontmoet aliens met veel persoonlijkheid, en probeert kwaadaardige torens en robots te vernietigen.

Het blijft een beetje vreemd en koloniaal aanvoelen om als buitenstaander in andermans achtertuin te landen en daar links en rechts je eigen thuishavens uit de grond te stampen. En ja, na enige tijd gaat het sleets aanvoelen, en het verhaal verliest snel aan kracht. Toch is de game laagdrempelig en leuk genoeg om jezelf die zonden voor even te vergeven.

    • Len Maessen