Mateja Tolhuijsen hoeft niet per se profvoetballer te worden.

Foto Khalid Amakran

‘Koken kan ik wel, koken is makkelijk’

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Deze week: Mateja Tolhuijsen (15). Aanmelden: pubers@nrc.nl.

Het goede pad

„Mijn moeder zei altijd dat leraar iets voor mij is. Dat wil ik niet. Ik vind het al erg genoeg om nu op school te zitten. Als mensen uit de gevangenis komen, na langere tijd, moet er altijd iemand zijn om ze te helpen. Dat zou ik misschien wel willen doen. Met ze praten om ze op het goede pad te houden. En praten met kinderen die het niet meer zien zitten. Praten is beter dan dat ik allemaal dingen moet doen met mijn handen. Ik ben niet zo handig.”

Bezemen

„Op mijn school moet je best veel met je handen doen. Koken kan ik wel, koken is makkelijk. Maar Bloem en Dier vind ik niet echt leuk. Bij Bloem moet je een bos bloemen in elkaar zetten. Bij Dier moet je een dierenhok verschonen en zo, maar ik ga meestal bezemen of achter de computer, de opdrachten maken voor theorie. Bij Bloem of Dier moet je iets ook helemaal overnieuw doen als je het verpest. Als je het stro niet in het hok hebt gedaan, moet je het hele hok weer doen. Bij koken kun je improviseren. Je moet je wel houden aan het recept, maar als je per ongeluk een beetje zout te veel hebt, is het niet erg.”

Rode kaart

„Mijn ene broer is voetbaltrainer op hoog niveau. Mijn andere broer voetbalt hoog. Ik voetbal ook heel veel, ik speel linksachter. Er wordt hard gespeeld, dat hoort erbij vind ik. Je speelt natuurlijk om te winnen en we spelen best hoog. Als je een wedstrijd met spanning hebt wordt er op de enkels getrapt, gevloekt als je een bal mist, soms weleens gevochten. Kort geleden heb ik zelf een keer gevochten. Eerst trok hij aan mijn haren. Toen ik hem daarop aansprak, zei hij ‘kankermoeder’. Toen ging ik erin. Gingen we elkaar duwen. Ik kreeg rood. Ik ben een wedstrijd geschorst en moest een boete van 22 euro betalen. Veel vrienden willen profvoetballer worden maar dat redt maar een enkel persoon. Het zou leuk zijn maar het is niet waar ik in eerste instantie aan denk.”

Foto Khalid Amakran
Foto Khalid Amakran
Foto Khalid Amakran

Zwemmen in het regenwoud

„De keren dat ik mijn vader heb gezien kan ik denk ik op één hand tellen. Op dit moment heb ik er niet zo’n behoefte aan. Mijn opa woonde eerst in Nederland en verhuisde toen naar Suriname. Ik ben één keer naar Suriname geweest, alleen. Mijn opa wilde graag dat ik kwam en mijn oma was in Nederland. Toen zei ze: ik neem hem wel mee en ik betaal zijn ticket. Met kerst ben ik gegaan, zes weken. Vier weken hoefde ik niet naar school. Er was vuurwerk met nieuwjaar, we zijn naar de bioscoop geweest, ik heb familie ontmoet. En we zijn naar een indianenstam geweest. We gingen zwemmen in het regenwoud, ik sprong zo in het water. Mijn oma zei: Het lijkt wel of je hier altijd hebt gewoond.”

    • Joke Mat