Recensie

Autopech midden in een bos, en dan gaat het mis

Een jong Canadees stel krijgt autopech. Noodgedwongen nemen ze hun intrek in een afgelegen motel, midden in een bos. De eigenaren gedragen zich vreemd. Willen ze hun enige gasten echt op weg helpen, of doen ze maar alsof?

New Hampshire

Begin november is Jack Reacher-tijd. De telefoon gaat uit, de gordijnen dicht. De jaarlijkse zelfbeheersingstest begint. Rekken we het genoegen met een rantsoen van honderd pagina’s per dag? Of binge-lezen we het nieuwe boek van Lee Child in één ruk uit?

Lee Child is het preudoniem van de Britse thrillerschrijver Jim Grant (Coventry, 1954). Sinds 1997 publiceert hij elk najaar een avontuur over de eeuwig door de Verenigde Staten zwervende Amerikaanse oud-militair Jack Reacher. De boeken over deze even rationele als emotionele reus, een dichter met spierballen, zijn wereldwijd onverbiddelijke bestsellers. Superieure vermaakliteratuur.

Verleden tijd is het 23ste Jack Reacher-avontuur. In Maine begint de oud-majoor aan een lange reis naar San Diego, helemaal aan de andere kant van de VS. Hij is nog maar net op weg – zoals altijd liftend –, als hij een bord ziet naar een plek waar hij nooit eerder is geweest: Laconia, de geboorteplaats van zijn vader. Als hij op het gemeentehuis informeert naar het adres waar zijn vader opgroeide, blijkt in het plaatsje nooit een Reacher ingeschreven te zijn geweest.

Even verderop krijgt een jong Canadees stel autopech. Noodgedwongen nemen ze hun intrek in een afgelegen motel, midden in een bos. De eigenaren gedragen zich vreemd. Willen ze hun enige gasten echt op weg helpen, of doen ze maar alsof?

Gebroken vingers

Terwijl Reacher zoekt naar sporen van zijn vader, raakt het Canadese stel in de penarie. Langzaam komen de twee verhaallijnen bij elkaar en begint Reacher met zijn specialiteit: het achteloos breken van vingers, armen en knieën, altijd van mensen die welbeschouwd geen beter lot verdienen.

Vergeleken met zijn vorige twee boeken is Verleden tijd minder ambitieus van opzet. In Onder de radar (2016) maakte Reacher tot in Duitsland jacht op een jihadistische terreurcel. En in Nachthandel (2017) bond hij de strijd aan met zwarthandelaren in oxycodon en andere sterke pijnstillers die in de VS zoveel slachtoffers maken.

Het nieuwe boek is veel kleiner van thematiek en decor. Reacher komt de bossen van New Hampshire niet uit en de perversiteiten waarmee hij dit keer moet afrekenen, lijken niet aan de actualiteit ontleend. Dat maakt Verleden tijd een fractie minder urgent.

Maar spannend en onderhoudend is het nieuwe Reacher-verhaal beslist. De dialogen, de onderkoelde humor en de actie zijn zoveel intelligenter dan wat in het genre gangbaar is. Lee Child staat garant voor puur plezier.

    • Arjen Ribbens