Recensie

Redford in zijn wellicht laatste rol stemt weemoedig

Misdaadfilm Zolang hij nog banken berooft, lééft hij. Dat weet Robert Redford in de fraaie misdaadfilm ‘The Old Man & the Gun’. Hopelijk geeft hij zijn acteerwerk toch nog niet helemaal op.

Robert Redford en Sissy Spacek op een date.

Het zien van The Old Man & the Gun kan niet anders dan melancholisch stemmen. Hoofdrolspeler Robert Redford (1936) kondigde bij de première aan dat hij stopt met acteren, al weet je dat natuurlijk nooit helemaal zeker. Als The Old Man & the Gun inderdaad zijn laatste film is, is dit een waardig afscheid. De film van David Lowery is in feite één lange hommage aan de charismatische acteur die in 1965 debuteerde op het witte doek. Lowery gebruikt in zijn verhaal wat oude foto’s van een nog jonge Redford en laat een kort moment zien uit The Chase (1966), met Redford als ontsnapte gevangene.

Het is een treffend moment: het laat Redford zien als knappe jongeling, en zorgt zo voor een herinnering aan zijn hoogtijdagen, maar het is ook inhoudelijk relevant. Want The Old Man & the Gun gaat over een stel bankrovers waarvan Redford de leider is. Hij speelt Forrest Tucker, die samen met zijn maatjes Teddy en Waller (Danny Glover en Tom Waits) banken berooft. Dat doet de onberispelijk geklede Tucker uiterst beleefd en zonder geweld, waardoor hij bekendstaat als de hoffelijke, glimlachende rover. Het grotendeels waargebeurde verhaal speelt zich begin jaren tachtig af, als Forrest en zijn makkers, met als bijnaam de Bejaarde Bende, in het vizier komen van politieagent John Hunt (Casey Affleck).

Dat is het begin van een kat-en-muisspel dat de motor vormt van de vertelling. Maar regisseur David Lowery is meer geïnteresseerd in bijzaken, zoals de prachtige camaraderie van de drie stramme mannen, de mythologie rond Tucker (en stiekem ook rond Redford) en de ontluikende romance tussen charmeur Tucker en weduwe Jewel; een mooie rol van Sissy Spacek. Hun scènes, vooral hun eerste flirt in een café, behoren tot de hoogtepunten van de film.

Omdat het verhaal zich begin jaren tachtig afspeelt, heeft The Old Man & the Gun ook het kleurenpalet van een film uit die tijd. Cameraman Joe Anderson draaide op Super16, wat de film een wat korrelig uiterlijk geeft. Met interessante camerastandpunten weet Lowery de vele bankroofscènes visueel interessant te houden. Van één cruciale bankoverval zien we niet de roof zelf maar alleen de voorbereiding en afloop.

The Old Man & the Gun heeft een heerlijk loom tempo, met sfeervolle jazz en fijne terzijdes, zoals een prachtige monoloog van Tom Waits. Natuurlijk zijn er die schitterende acteurs, niet in de laatste plaats Redford. Zolang Tucker banken berooft, leeft hij; een gevoel dat Redford ook moet hebben: hopelijk stopt hij toch nog niet met acteren.

    • André Waardenburg