Recensie

Ultrazachte fluisteretudes in ‘Muted’

Klassiek Het Bossche Festival November Music programmeerde dit jaar veel vrouwelijke componisten. Van componist in focus Kate Moore ging het Bosch Requiem 2018 in première: ‘Lux Aeterna’.

Met een mengelmoes van gecomponeerde muziek, geluidskunst, impro en avontuurlijke pop is het November Music een van de veelzijdigste festivals voor nieuwe muziek. Dit jaar staan in Den Bosch opmerkelijk veel vrouwelijke componisten op het programma.

Neem Jennifer Walshe. Met A History of the Voice, uitstekend vertolkt door vocaal ensemble Hyoid, componeerde de Ierse een audiovisuele fragmentatiebom, waarin ze absurde humor paart aan een encyclopedisch overzicht van vocale stijlen en stemtechnieken. Van renaissancezang en cheerleader yells tot metalgrunt en collectieve bulderlach.

Op vrijdag ging tijdens het openingsconcert het Bosch Requiem 2018 in première. Lux Aeterna van componist in focus Kate Moore bleek geen traditionele dodenmis, wel een geslaagd drieluik voor koor en ensemble over helderziendheid, visioenen en katholieke mystiek.

In Lux Aeterna vangt Moore de stuwende energie van haar noten in een onwankelbare architectuur die ruimte laat voor sereen-melodische doorkijkjes. Jammer dat de klankbalans tussen koor en ensemble soms te wensen overliet.

Bij violiste Monica Germino werd drie jaar geleden gehoorschade geconstateerd. Het doktersadvies: niet meer spelen. In plaats van haar instrument aan de wilgen te hangen, liet Germino ultrazachte stukken voor haar schrijven door Louis Andriessen, Michael Gordon, David Lang en Julia Wolfe.

In Muted balanceert Germino drie kwartier op het randje van klank en stilte, terwijl ze speelt, voordraagt en zingt. Snelle fluisteretudes op een klankkastloze frameviool en suizelende dialogen tussen stem en ‘whisper violin’ vermengen zich met kraakjes en ritsels uit de zaal tot een intieme klankervaring. Na afloop klinkt het applaus als een decibelorkaan.

    • Joep Christenhusz