Recensie

Rake satire over het zakenleven in ‘Safaripark Zuidas’

Musical De musical ‘Safaripark Zuidas’ steekt gretig de draak met het jargon dat in het moderne zakenleven wordt gebezigd.

Welkom in het walhalla van het werk, het Mekka van de mogelijkheden – en meer van die overspannen allitererende teksten waarmee de Zuidas kan worden gekenmerkt. Dit is het hoog oprijzende zakencentrum van Amsterdam. En hier heeft theaterproducent Janke Dekker onderdak gevonden voor haar nieuwe productie Safaripark Zuidas.

Een stand-up musical, noemen de makers het. Maar van stand-up comedy is hier geen sprake. Wel van pop-up theater, want de show strijkt deze maand neer op vijf verschillende Zuidas-locaties.

Safaripark Zuidas is een reeks satirisch getinte sketches over het moderne zakenleven. Over tachtigurige werkweken, de vrijmibo, de managers die niet kunnen uitleggen wat hun werk behelst („nou ja, ik manage gewoon… dingen, zaken”), de helpdesk outsourcen, de oproep om „even collectief te sparren” en de key performances die nu eenmaal allesbepalend zijn. Zo steekt het script (van columniste Roos Schlikker en regisseur Erris van Ginkel) gretig de draak met het jargon dat in deze omgeving wordt gebezigd.

In hoog tempo komen die rake scènetjes voorbij, afgewisseld met songs die door Maurits Fondse in een pakkend pop-idioom werden verpakt. Bovendien zetten de soundscapes die hij af en toe uit zijn keyboard haalt, de zaak extra onder druk.

Janke Dekker speelt zelf alle vrouwenrolletjes, van naïeve Zuidas-bezoekster tot en met de verzenuwde manager die deelneemt aan de tv-show Burn Out. En cabaretier Max van den Burg, haar minstens zo veelzijdige tegenspeler, maakt zijn typetjes hoogst herkenbaar door ze veelal met gezwollen borst te spelen. Ze worden omringd door zes strak geklede dansers, wier staccato-choreografie perfect past bij de rabiate werkdruk in deze wereld van het grote geld.

Een intrige is er niet. Maar tegenover zoveel originaliteit doet dat er niet toe.

    • Henk van Gelder