Opinie

    • Hugo Camps

Offday

Luttele dagen voor het EK veldrijden eindigde Mathieu van der Poel in de Koppenbergcross als 21ste, op ruim vier minuten van de winnaar. In het wereldje van het veldrijden zagen ze de zee branden bij deze onuitgegeven malaise. De vriendelijkste commentaren hielden het op een offday.

Van der Poel bleef er rustig onder, bijna laconiek. Hij had voor de start al gevoeld dat de benen als slappe was aan de draad hingen. Alsof hij met de benen van een ander reed.

Offday!

Het mysterie is een veelvoorkomend verschijnsel in de sport. Het is bovendien besmettelijk. In het voetbal zie je soms het hele elftal instorten als een puddingbroodje. Collectieve offday. Het is meestal gissen naar de oorzaak. In individuele sporten is de offday het wezen zelf van de topsporter. Nooit is een antwoord klaar, de offday voltrekt zich in een imbroglio van geest en lichaam. Altijd voer voor speculatie. Was hij misschien overtraind na die stage in Spanje? Is er sprake van amoureus gerommel? Voelen renner en sponsor zich wederzijds in de steek gelaten? Of was de verklaring te zoeken in een onverwachte hongerklop? Allemaal vragen die geen antwoord krijgen.

Waar Mathieu van der Poel dit seizoen aan de start kwam, won hij. Zes stuks in het prille seizoen. Zijn overmacht was huiveringwekkend. De vraag of hij nog wel een mens was, werd luidop gesteld. Van der Poel declasseerde wekelijks de hele meute. Ook wereldkampioen Wout Van Aert was niet opgewassen tegen zijn snedige demarrages. Na een uur ploeteren rees de Nederlandse kampioen op alsof hij net uit bad en sauna kwam. Niet één getekende rimpel op het podium. Hij kon zo naar Monaco voor de openingsdans op het Bal de la Rose. Mooie jongen is hij altijd geweest.

Van der Poel is uittredend Europees kampioen veldrijden. Hij heeft de ambitie om zondag in Rosmalen het tricot voor een jaar te verlengen. Van renners en volgers is er niet één die twijfelt aan de vanzelfsprekendheid van dit beoogde doel. Mathieu zal zich op één been in de kampioenstrui hijsen, weerklinkt het in kerken en bordelen. Tot de smadelijke afgang in de Koppenbergcross deze week. Niet eerder kende Van der Poel een offday die de vernedering schampte. In de heuvelen van de Koppenbergcross werd de machine weer mens met ongesteldheden en afbreukrisico’s. Achter het zegevierend pantser ligt dus nog een dun laagje kwetsbaarheid.

Alle grote kampioenen kennen de desastreuze gevolgen van een offday. Vooral bergetappes in de Tour rammelen graag met offdaybenen van deze of gene. Tijdverschillen lopen dan in de minuten. Weg klassement. Uit de ploeg verdwijnen de meest elementaire sappen als teken van leven. Pedaalslagen schuren, grimassen komen uit een dodenmasker. De offday heeft alle geluk en plezier drooggelegd.

Dat zal Mathieu van der Poel niet overkomen. Ik verwacht dat hij in Rosmalen iedereen uit het wiel boemelt, als vanouds. Mathieu is te speels voor langdurige emoties en muizenissen. Een enkele offday: alla, maar dan vooral als folklore van zijn meesterschap. Dus bloemenmeisjes, rek uw spieren maar op, want zondag moet u voor een paar kusjes opklimmen naar een boomlange atleet in de Europese kampioenstrui. Zoals u intussen weet, is buigen niet zijn sterkste kant.

De offday van VdP was vooral puberkoketterie.

Hugo Camps is journalist, columnist en schrijver.

    • Hugo Camps