Opinie

Chaos

Ik sprint de trap op en roep je naam. Ik vertel je dat ik je heb gemist en begin al snel over mijn studentenavonturen. Ik draai wat rondjes op je bureaustoel, neem jouw geur in mij op en kijk naar de chaos op de grond. In een hoek liggen wat sokken en je tekeningen zie ik overal. Hoe doe je dat toch, vraag ik. Je geeft geen respons. Om de stilte te doorbreken vertel ik over hoe je graf steeds mooier wordt, nu jij er al zo lang niet meer bent.

Als ik wegloop, kijk ik nog even achterom naar de chaos die jij achterliet. Ik slik wat tranen weg en zeg zachtjes dat ik je mis.

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl