Opinie

    • Sjoerd de Jong

Lezer Schrijft: waren die anonieme bronnen echt nodig?

Waarom spraken er anonieme bronnen over het Nationaal Preventieplan?

Twee pagina´s trekt NRC uit voor een verhaal over het Nationaal Preventieakkoord: de onderhandelingen verlopen stroef, lang niet alle deelnemers zijn tevreden en het uiteindelijke rapport zal veel compromisteksten bevatten. Het zou eerder nieuws zijn als het tegenovergestelde zich voordeed.
Kwalijker is dat NRC voor dit verhaal gebruik maakt van anonieme bronnen. Bronnen opvoeren zonder naam gebeurt volgens de NRC Code alleen in uitzonderlijke gevallen en onder strenge voorwaarden, bijvoorbeeld wanneer de opgevoerde bron risico loopt op persoonlijke of professionele schade als hij zijn naam prijsgeeft.
Aan die strenge voorwaarden wordt in het stuk over het preventieakkoord niet voldaan. De uitspraken van de bronnen zijn relevant noch spannend. Ze willen anoniem blijven ‘omdat het ministerie erop heeft aangedrongen niet naar buiten te treden tot de ondertekening’. Zo wordt het wel erg gemakkelijk gemaakt om kritiek te uiten op de staatssecretaris of een van de deelnemende partijen.

Marion Stenneke, Zoetermeer

Anonieme bronnen zijn moeilijk uit te bannen uit de journalistiek, en dat zou ook niet goed zijn; soms zijn ze onmisbaar voor een verhaal. Het gaat er dan vooral om of de informatie die zij geven relevant is en door de krant betrouwbaar of interessant wordt geacht. In dit geval: het gaat om een onderwerp met maatschappelijke en politieke relevantie, de overheid en gezond leven.
Een van de auteurs van het stuk, Martine Kamsma, zegt: ,,We wilden met het stuk inzicht geven in het proces en tegelijkertijd laten zien waar de discussie vooral over gaat. Dat is bij onderhandelingen waarbij het ministerie deelnemers vraagt om niet met de pers te praten onmogelijk zonder anonieme bronnen. De informatie was dus niet on the record te verkrijgen.
,,Misschien vinden niet alle lezers het interessant of verrassend om te zien hoe dergelijke onderhandelingen verlopen maar wie niet is ingevoerd in ‘het preventieakkoord’ hopen we toch inzicht te hebben gegeven in doelen, belangen, meningsverschillen en mogelijke uitkomsten. We hebben het ministerie uiteraard ook de gelegenheid gegeven met ons te praten. Na ondertekening willen de bronnen wel met naam en toenaam praten. Dan is voor hen de situatie anders: aan het akkoord is dan niets meer te doen en dan mag het ook van het ministerie.”

Correctie (5 november 2018): Hierboven was een woordje weggevallen, waardoor het leek alsof het ministerie deelnemers had gevraagd (wél) met de pers te praten. Dat was nou juist niet het geval. De zin is aangepast.

    • Sjoerd de Jong