Ging het steegje terecht dicht? ‘In Oud-Zuid zijn geen hangjongeren’

Talk of the Town Even doorsteken kan niet meer. Buurtbewoners in Zuid willen het nieuwe hek voor ‘hun’ steegje niet. „Zwervers? Nog nooit gezien.”

Het Scotuslaantje, steegje tussen Van Eeghenlaan en Van Baerlestraat, is afgesloten met een hekwerk. Foto Lotte Rijkes

Een man met een blauwe rolkoffer stopt voor een nauw straatje. Hij kijkt verbaasd het met graffiti bespoten steegje in en ziet een tweeënhalf meter hoog zilverkleurig hekwerk met scherpe punten. De man haalt zijn schouders op en loopt verder. „Tja, balen.”

Onlangs plantte de gemeente een splinternieuw hek in het Scotuslaantje: de smalle doorgang tussen de Van Eeghenlaan en de Van Baerlestraat in Amsterdam-Zuid. Het besluit stuitte op weerstand van sommige buurtbewoners: een 120 jaar oud straatje afsluiten, „zomaar”, „opeens”, „zonder enige mededeling” – waarom in godsnaam? De gemeente is daar duidelijk over. Ze kreeg het advies van de politie, zegt een woordvoerder van stadsdeel Zuid, en de brandweer en Waternet zijn ook akkoord. Het besluit komt bovendien niet uit de lucht vallen, zegt hij. Sinds juni vorig jaar wordt er al over gesproken.

Sluiproute voor inbrekers

Het straatje, amper 2 meter breed en zo’n 20 meter lang, zou een hotspot zijn voor wildplassers en daklozen, een sluiproute voor zakkenrollers, winkelovervallers en inbrekers – vanuit de nabij gelegen P.C. Hooftstraat ben je via het straatje in een wip in het Vondelpark –, een mini-racebaan voor fietsers en scooters en een hangplek voor jongeren.

Over de kritiekpunten is buurtbewoner Berry den Brinker heel duidelijk: die bezwaren kloppen niet. Zwervers? „Nog nooit gezien.” Wildplassers? „Het stinkt er niet.” En: „In Oud-Zuid zijn geen hangjongeren. Nul komma nul.” Den Brinker ergert zich aan de sluiting van het straatje. Hij is slechtziend. En vindt de maatregel „typisch Amsterdams”: er zijn de afgelopen jaren al zoveel leuke, mooie, karakteristieke straatjes in de Vondelparkbuurt gesneuveld – allemaal afgesloten.

Hij vindt de maatregel ‘typisch Amsterdams’: er zijn de afgelopen jaren al zoveel leuke, mooie, karakteristieke straatjes in de Vondelparkbuurt gesneuveld

De kortste en veiligste route vanuit de drukke Van Baerlestraat naar zijn huis in de Van Eeghenlaan loopt (of eigenlijk: liep) via het Scotuslaantje. Tegenwoordig moet hij via de Van Eeghenstraat. Die is veel drukker, zegt Den Brinker, en vol rommel.

In het bezwaarschrift dat buurtbewoners op 24 oktober aan stadsdeelvoorzitter Sebastiaan Capel stuurden wordt de Van Eeghenstraat „de duurste vuilnisbelt van Nederland” genoemd; ontoegankelijk voor rolstoelers, mensen met kinderwagen of rollator en voor slechtzienden. De voetganger wordt hier in de steek gelaten, zegt Den Brinker. Bovendien: dit staat haaks op het meerjarenplan van de stad. „Daarin worden dit soort steegjes de aderen van de stad genoemd.”

De sluiting van het straatje is bovendien gevaarlijk, meldt het bezwaarschrift. De brandweer krijgt weliswaar een sleutel van het hek, maar dit zorgt voor oponthoud in gevaarlijke situaties. Bij een grote brand kunnen bewoners en medewerkers van de naastgelegen woningen en winkels niet goed weg. Ze zitten „als ratten in de val opgesloten”, aldus de buurtbewoners.

Dode hoek

Daarnaast vrezen zij dat door de sluiting van het Scotuslaantje de problemen juist groter worden, omdat er door de afsluiting een dode hoek ontstaat. Citaat uit het bezwaarschrift: „Stilstaand water gaat rotten.” De opstellers zijn bang dat het straatje juist een „hoekpunt” wordt voor „allerlei soorten van ongewenst gedrag”, en vrezen voor verslaafden, daklozen, wildplassers en overvallers. Overigens zijn niet alle buurtbewoners het daarmee eens; sommigen zien ook voordelen in de komst van het hekwerk.

Het bezwaarschrift pleit ervoor het straatje weer open te stellen – mét camera’s, licht-sensoren, urinewerende verf en kunstwerken. Zo tover je het Scotuslaantje, dat volgens Den Brinker vooral door de graffiti geassocieerd wordt met een gribussteegje, om tot een „leuk straatje”.

Is dit nou typisch voor de mondige bewoners uit het chique Zuid, klagen over de stremming van een steegje? Nee, zegt de woordvoerder van het stadsdeel. „Als mensen het niet eens zijn met een beslissing kunnen ze daar tegen ageren.”

Voor Berry den Brinker is de strijd nog niet gestreden. Het hek staat, maar het kan ook weer weg worden gehaald. „We gaan door tot de Hoge Raad.”

    • Martin Kuiper