Wachtend op een rit reed hij rondjes

Rechtszaak Uberongeluk

Een 21-jarige Uber-chauffeur reed een 22-jarige vrouw dood. Volgens nabestaanden draagt ook de taxi-app verantwoordelijkheid.

Deelnemer aan een protest tegen taxidienst Uber deze week in Londen. Vakbonden protesteren tegen het gebrek aan arbeidsrechten van Uber-chauffeurs. Foto Alastair Grant/AP

Wat is de zin van vervolging in een zaak met alleen maar slachtoffers? De officier van justitie vraagt het zich hardop af. „Aan het onmetelijke verdriet van de aanwezigen zal de rechtbank niets kunnen veranderen.” Het voelt ongemakkelijk om een juridische bril op te zetten, zegt hij. „Maar er moet ook recht worden gedaan aan het slachtoffer.” En er is een publiek belang van „handhaven en demonstreren”. „Men moet beseffen dat dit soort vreselijke ongelukken gebeuren in de stad.”

Op 31 maart 2017, vlak voor half 8 ’s ochtends, rijdt op de Molukkenstraat in Amsterdam-Oost een 21-jarige taxichauffeur de 22-jarige Mare Welkers aan. Ze is op weg naar haar werk als juf op een basisschool. Ze raakt zwaargewond. Later die dag overlijdt ze.

Lees ook de necrologie van Mare Welkers: Naar je werk, op de fiets, dan het noodlot

De klap was het eerste dat hij hoorde, vertelt de verdachte in de rechtszaal. „Het gebeurde in een flits. Toen ik uitstapte, zag ik de ernst van de situatie. Ik heb meteen 112 gebeld.” Hij dept zijn ogen met een zakdoek. Achter hem, op de publieke tribune, zitten de ouders en zus van het slachtoffer.

De inmiddels 22-jarige man werkte vijf maanden als Uber-chauffeur. Op de ochtend had hij twee klanten afgezet. Daarna reed hij rondjes, wachtend op een nieuwe rit. „Toen heb ik iets besloten wat ik nooit had mogen doen.” Op de Molukkenstraat haalt hij een stilstaande bus in. Hij rijdt over een doorgetrokken streep en zou daarna deels op de verkeerde weghelft rijden. De overstekende fietser ziet hij niet.

Geëmotioneerd verklaart de jongeman dat hij iemand was die nadacht over zijn toekomst. „Ik haalde altijd goede cijfers, op de basisschool was ik voorleeskampioen van Flevoland.” Na het vwo nam hij een tussenjaar. Hij had een flexibel baantje om zijn vervolgstudie te bekostigen. De studie is er niet van gekomen, vertelt hij. Want het gaat niet goed met hem. Hij werkt als nachtportier en zit veel thuis. Slapen durft hij niet, omdat hij bang is dat de beelden terugkomen. Hij denkt nog elke dag aan het ongeluk, ging talloze keren terug naar de plek waar het gebeurde. Hij voelt zich hulpeloos. „Mijn leven is een puinhoop.”

De familie van Mare Welkers maakt gebruik van hun spreekrecht. Haar vader noemt de verdachte „onbekwaam” en vindt dat hij onverantwoord handelde door met weinig rust in een drukke stad „in een potentieel moordwapen” rond te rijden. „Maar je bent niet alleen verantwoordelijk. Je werkte voor Uber, maar Uber doet niets aan dit alles. Ze laten je zelfs helemaal alleen met deze traumatische ervaring. Ongehoord.”

In een filmpje toont de zus van het slachtoffer het hectische Amsterdamse verkeer vanuit een Uber. „Voor hun inkomsten moeten de chauffeurs hun app al rijdend gebruiken. Dat is eigenlijk een doorlopend delict.”

De verdediging vindt „de hele Uber-connectie” niet relevant. „Onbekwaam? Wat had hij kunnen doen om meer kennis te krijgen? Meer rondjes rijden over de Molukkenstraat?”, zegt advocaat Pauline Kruik. Ze ziet geen causaal verband tussen de verkeersovertreding – het overschrijden van een doorgetrokken streep – en de aanrijding.

Over twee weken doet de rechtbank uitspraak. De eis is een taakstraf van 240 uur, en een ontzegging van de rijbevoegdheid van een jaar.

    • Anne-Martijn van der Kaaden