Recensie

My Baby zuigt je mee in diepe onderstroom

Muziek die een tranceachtige stemming wil opwekken heeft een keerzijde. Want wanneer slaat vervoering om in verveling? Aan de andere kant, als de repetitieve stijl wordt gedoseerd, en ondersteund door subtiele verrassingen, kan muzikale trance een van de mooiste ervaringen opleveren. Van het Nederlandse trio My Baby is al bekend dat ze, ook live, hun ritmes en accenten kunnen laten trillen, vibreren en sidderen.

My Baby is trouw aan een zekere lichtheid: de drums kloppen meer dan dat ze beuken, de zang van Cato van Dijck is hoog en dartel. Maar op het nieuwe album Mounaiki klinkt de ritmische onderstroom dieper en aardser dan eerst: de gitaar kreeg een zoemend randje, de klanken zijn zompiger. De muziek, afwisselend langzaam of opzwepend, zuigt je mee in nummers als ‘In The Club’ en ‘Shadow Dancer’, of in het Afrikaans twinkelende ‘For A Change’.

    • Hester Carvalho