Opinie

    • Menno Tamminga

Welke politieke lading had het paleisbanket?

Het Oranjegevoel? Daar lust ik wel pap van. Dus keek ik reikhalzend uit naar het staatsbanket van de Britse koningin Elizabeth bij het bezoek van koning Willem-Alexander vorige week. Zou dé topmanager die de Nederlands-Britse rivaliteit verpersoonlijkt in de strijd om de prestigieuze hoofdkantoren daar aanschuiven? Of zou Paul Polman, bestuursvoorzitter van het Nederlands-Britse zeep- en voedingsbedrijf Unilever, verstek laten gaan? In ongenade gevallen bij het hof?

Unilever koos vanwege de afschaffing van de dividendbelasting voor Rotterdam. Maar Britse beleggers blokkeerden dat eerder deze maand. Nu komt Londen in beeld.

Ja, Polman was er, blijkt uit de gastenlijst op de website van Buckingham Palace. En er viel, zo vertelde Tim de Wit van dagblad Trouw en de NOS, de enige journalist die mocht aanschuiven, geen onvertogen woord.

Dat is niet vanzelfsprekend. Michael Lewis beschrijft in Liar’s Poker, zijn relaas van zijn loopbaan als obligatiehandelaar, hoe hij door stom toeval begin jaren tachtig van de vorige eeuw ten paleize op een benefietdiner met de koningin-moeder terechtkwam. Verder aanwezig: honderden Britse verzekeringsagenten en twee directeuren van de toonaangevende Amerikaanse obligatiehandelsfirma Salomon Brothers plus echtgenotes. Lewis zat tussen de twee Amerikaanse dames. Toen de koningin-moeder de tafel verliet en in doodse stilte met haar onafscheidelijke hondjes naar de uitgang schreed en de Britse aanwezigen hun hoofd licht bogen, kon een van de Amerikaanse vrouwen zich niet meer beheersen. Ze riep: Hey Queen, nice dogs you have there. De koningin miste geen stap.

Lees ook deze voorbode van Brexit: ‘En dan sta je opeens voor een dichte slagboom’

De gastenlijst van Elizabeth roept onwillekeurig de vraag op: is er een politieke boodschap? Is dit de gebruikelijke avond vol tradities en historie, of gaat dit ook over de toekomst? Engeland en Nederland na Brexit?

Opvallend sterk vertegenwoordigd was de wetenschap. Met Marcel Levi, directeur van de Londense universiteitsziekenhuizen (ex-AMC Amsterdam), Oxford-historicus Peter Frankopan en hoogleraar, ‘multiadviseur’ tevens Eerste Kamerlid Alexander Rinnooy Kan (D66). Maar ook de voorzitters van de koepelorganisaties. Pieter Duisenberg van de universiteiten, Stan Gielen van wetenschapsfinancier NWO en Wim van Saarloos, president van regeringsadviseur en onderzoeksplatform KNAW. De boodschap? Gewoon maar doorgaan met uitwisseling in de wetenschap? Keep calm and carry on.

Verder veel topkader van de BV Nederland op de gastenlijst. Opvallend: niemand van de grote Nederlandse financiële instellingen. Liggen ze niet goed in dit gezelschap? Wél Klaas Knot, president van De Nederlandsche Bank. Maar dat is dé geldtoezichthouder.

Gevestigde namen beheersen de lijst. Marc Bolland (ex-Heineken, ex-Marks & Spencer, zeg maar: Brits erfgoed, nu in private equity). Heineken-topman Jean-François van Boxmeer. Ex-Royal Philips-topman Gerard Kleisterlee (nu commissaris Britse Vodafone, Shell en ASML). Hans Büthker van de vliegtuigdivisie van het Britse conglomeraat GKN, eigenaar van Fokker. Ook hier: laten we zaken blijven doen?

Tussen de gevestigde industriële mannen was hoedenmaker Evelien Gentis-Smit een van de weinige mensen uit de creatieve industrie.

Eén man was er nu bij, net als drie maanden geleden toen minister-president Mark Rutte op handelsmissie in het Witte Huis bij president Donald Trump was. Dat is Ben van Beurden, topman van Royal Dutch Shell. Hoofdkantoor Den Haag, Britse vennootschap, overal toegang.

Menno Tamminga schrijft op deze plaats elke dinsdag over ondernemingsbeleid en economie.
    • Menno Tamminga